Carl Gerard przyszedł na świat 28 września 1885 roku w Kopenhadze w Danii. W młodym wieku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie związał swoje życie zawodowe z rozwijającym się przemysłem rozrywkowym. Karierę aktorską rozpoczął od występów na scenach teatralnych, co przygotowało go do pracy w kinie niemym. Dzięki swojej nienagannej aparycji, wysokiej sylwetce i dystyngowanemu sposobie bycia, Gerard szybko wyspecjalizował się w rolach eleganckich mężczyzn, urzędników i prawników. W epoce kina niemego wystąpił w licznych produkcjach, takich jak „The Voice from the Minaret” (1923) czy „The Love Trap” (1929). Jego zdolność do adaptacji pozwoliła mu na bezproblemowe przejście do ery kina dźwiękowego, w której stał się jednym z najbardziej zapracowanych aktorów drugoplanowych i epizodycznych w Hollywood, tzw. bit playerem, bez którego wielkie studia nie mogłyby funkcjonować. W latach 30. i 40. XX wieku Carl Gerard był „pierwszym wyborem” reżyserów, gdy potrzebny był wiarygodny kapitan policji, sędzia lub lekarz. Ze względu na swoją postawę stał się ikoną nurtu kryminalnego, występując w ogromnej liczbie filmów z serii „The Lone Wolf” oraz produkcjach klasy B. Szacuje się, że wystąpił w ponad 200 filmach, choć wiele z tych kreacji było niewymienionych w czołówce. Podobnie jak wielu jego kolegów z tamtej epoki, pojawił się w niewielkiej roli sprzedawcy w eposie „Cimarron” (1931). Było to miejsce spotkania wielu weteranów niemego ekranu, którzy przyjmowali każdą rolę, by przetrwać transformację dźwiękową. Gerard potrafił nadać znaczenie nawet najkrótszej scenie w takich filmach jak „The Man Who Reclaimed His Head” (1934) czy „The Story of Louis Pasteur” (1936). W życiu prywatnym Carl Gerard był związany z aktorką Ethel Grey Terry, która w pewnym momencie cieszyła się większą sławą niż on, szczególnie po roli w filmie „The Penalty” u boku Lona Chaneya. Ich małżeństwo było uważane za jedno z najbardziej zgodnych i oddanych w ówczesnym Hollywood. Ethel Grey Terry zmarła 6 stycznia 1931 roku, co było dla aktora dotkliwym ciosem. Po stracie żony Gerard skoncentrował się niemal całkowicie na pracy zawodowej, unikając rozgłosu poza planem filmowym. Był przykładem aktora profesjonalisty, który swoją rzetelnością i lojalnością wobec rzemiosła budował fundamenty systemu studyjnego przez ponad trzy dekady. Carl Gerard zmarł 6 stycznia 1966 roku w Los Angeles w wieku 80 lat. Co niezwykle poruszające, odszedł dokładnie tego samego dnia, co jego ukochana żona, tyle że 35 lat później. Został pochowany obok niej w mauzoleum na cmentarzu Hollywood Forever Cemetery. Jego dorobek artystyczny stanowi istotną część historii kina klasycznego, będąc świadectwem niesamowitej etyki pracy aktora, który był „kręgosłupem” drugiego planu. Biografia Gerarda to zapis życia artysty oddanego sztuce, który przeszedł drogę od duńskich korzeni do serca amerykańskiego przemysłu filmowego, stając się niezawodnym elementem krajobrazu złotej ery Hollywood.