• 1892-06-13
  • Johannesburg, RPA
Philip St. John Basil Rathbone przyszedł na świat 13 czerwca 1892 roku w Johannesburgu, w rodzinie brytyjskich emigrantów. Edukację odebrał w Anglii, gdzie po krótkim epizodzie w sektorze ubezpieczeń poświęcił się aktorstwu teatralnemu, debiutując na profesjonalnej scenie w 1911 roku. Jego karierę przerwała I wojna światowa; służył w pułku Liverpool Scottish (2/10th Battalion, King's Liverpool Regiment) jako oficer wywiadu. Wykazał się dużą odwagą podczas patroli na froncie zachodnim, za co został odznaczony Krzyżem Wojskowym. Po powrocie do cywila stał się cenionym interpretatorem ról szekspirowskich, co otworzyło mu drogę do Hollywood. Dzięki dystyngowanej postawie, ostrym rysom twarzy i nienagannemu brytyjskiemu akcentowi, w latach 30. XX wieku wyspecjalizował się w kreowaniu chłodnych, inteligentnych złoczyńców. Wystąpił w takich produkcjach jak „Captain Blood” (1935) oraz „The Adventures of Robin Hood” (1938), gdzie jako sir Guy of Gisbourne toczył słynne pojedynki szermiercze. Rathbone był uznawany za najlepszego szermierza w Hollywood, choć zgodnie ze scenariuszami niemal zawsze musiał przegrywać walki z postaciami, w które wcielał się Errol Flynn. Podobnie jak Roscoe Ates, nie brał udziału w eposie „Cimarron” (1931), choć w tamtym czasie był już uznanym aktorem kinowym, mającym na koncie rolę detektywa Phila Vance’a w „The Bishop Murder Case” (1929). Przełomem, który na zawsze zdefiniował jego wizerunek, był rok 1939, kiedy to po raz pierwszy wcielił się w postać najsłynniejszego detektywa świata w filmie „The Hound of the Baskervilles”. Basil Rathbone wystąpił łącznie w czternastu filmach pełnometrażowych oraz setkach słuchowisk radiowych jako Sherlock Holmes, tworząc kanoniczną interpretację tej postaci, opartą na analitycznym umyśle i chłodnej elegancji. Mimo ogromnej popularności płynącej z tej roli, aktor czuł się z czasem ograniczony przez ten wizerunek, co skłoniło go do powrotu do Nowego Jorku i skupienia się na pracy w teatrze oraz telewizji w latach 50. i 60. Udowodnił swoją wszechstronność także w repertuarze komediowym, pojawiając się w „The Court Jester” (1955), oraz w licznych produkcjach grozy u schyłku kariery. W życiu prywatnym Basil Rathbone był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, Ethel Marion Foreman, miał biologicznego syna Rodiona (ur. 1915), który również próbował swoich sił w aktorstwie. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1926 roku. Drugą żoną aktora została Ouida Bergère, z którą pozostał aż do śmierci; para zaadoptowała córkę, Cynthię. Rathbone i jego żona słynęli w Hollywood z wydawania najbardziej luksusowych i obleganych przyjęć, które gromadziły całą śmietankę towarzyską branży. Mimo wizerunku wyniosłego arystokraty w środowisku cieszył się opinią człowieka niezwykle uprzejmego i pracowitego. Pod koniec życia zmagał się z problemami finansowymi, co zmuszało go do częstych występów estradowych i odczytów poezji, podczas których prezentował swój wybitny kunszt oratorski. Basil Rathbone zmarł nagle 21 lipca 1967 roku w swoim mieszkaniu w Nowym Jorku w wieku 75 lat. Przyczyną zgonu był atak serca, który nastąpił w godzinach porannych. Jego prochy spoczywają w Shrine of Memories, znajdującym się wewnątrz mauzoleum na cmentarzu Ferncliff Cemetery w Hartsdale. Dorobek artystyczny Rathbone’a, obejmujący ponad osiemdziesiąt ról filmowych, pozostaje jednym z filarów Złotej Ery Hollywood. Choć zapamiętano go głównie jako Sherlocka Holmesa, jego biografia to zapis losów wybitnego aktora dramatycznego, który potrafił połączyć surową dyscyplinę wojskową z wyrafinowaną wrażliwością sceniczną. Pozostaje on do dziś niedoścignionym wzorcem elegancji i profesjonalizmu, a jego charakterystyczny profil na stałe wpisał się w kanon światowego kina detektywistycznego.

Philip St. John Basil Rathbone przyszedł na świat 13 czerwca 1892 roku w Johannesburgu, w rodzinie brytyjskich emigrantów. Edukację odebrał w Anglii, gdzie po krótkim epizodzie w sektorze ubezpieczeń poświęcił się aktorstwu teatralnemu, debiutując na profesjonalnej scenie w 1911 roku. Jego karierę przerwała I wojna światowa; służył w pułku Liverpool Scottish (2/10th Battalion, King's Liverpool Regiment) jako oficer wywiadu. Wykazał się dużą odwagą podczas patroli na froncie zachodnim, za co został odznaczony Krzyżem Wojskowym. Po powrocie do cywila stał się cenionym interpretatorem ról szekspirowskich, co otworzyło mu drogę do Hollywood. Dzięki dystyngowanej postawie, ostrym rysom twarzy i nienagannemu brytyjskiemu akcentowi, w latach 30. XX wieku wyspecjalizował się w kreowaniu chłodnych, inteligentnych złoczyńców. Wystąpił w takich produkcjach jak „Captain Blood” (1935) oraz „The Adventures of Robin Hood” (1938), gdzie jako sir Guy of Gisbourne toczył słynne pojedynki szermiercze. Rathbone był uznawany za najlepszego szermierza w Hollywood, choć zgodnie ze scenariuszami niemal zawsze musiał przegrywać walki z postaciami, w które wcielał się Errol Flynn. Podobnie jak Roscoe Ates, nie brał udziału w eposie „Cimarron” (1931), choć w tamtym czasie był już uznanym aktorem kinowym, mającym na koncie rolę detektywa Phila Vance’a w „The Bishop Murder Case” (1929).

Przełomem, który na zawsze zdefiniował jego wizerunek, był rok 1939, kiedy to po raz pierwszy wcielił się w postać najsłynniejszego detektywa świata w filmie „The Hound of the Baskervilles”. Basil Rathbone wystąpił łącznie w czternastu filmach pełnometrażowych oraz setkach słuchowisk radiowych jako Sherlock Holmes, tworząc kanoniczną interpretację tej postaci, opartą na analitycznym umyśle i chłodnej elegancji. Mimo ogromnej popularności płynącej z tej roli, aktor czuł się z czasem ograniczony przez ten wizerunek, co skłoniło go do powrotu do Nowego Jorku i skupienia się na pracy w teatrze oraz telewizji w latach 50. i 60. Udowodnił swoją wszechstronność także w repertuarze komediowym, pojawiając się w „The Court Jester” (1955), oraz w licznych produkcjach grozy u schyłku kariery.

W życiu prywatnym Basil Rathbone był dwukrotnie żonaty. Z pierwszą żoną, Ethel Marion Foreman, miał biologicznego syna Rodiona (ur. 1915), który również próbował swoich sił w aktorstwie. Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1926 roku. Drugą żoną aktora została Ouida Bergère, z którą pozostał aż do śmierci; para zaadoptowała córkę, Cynthię. Rathbone i jego żona słynęli w Hollywood z wydawania najbardziej luksusowych i obleganych przyjęć, które gromadziły całą śmietankę towarzyską branży. Mimo wizerunku wyniosłego arystokraty w środowisku cieszył się opinią człowieka niezwykle uprzejmego i pracowitego. Pod koniec życia zmagał się z problemami finansowymi, co zmuszało go do częstych występów estradowych i odczytów poezji, podczas których prezentował swój wybitny kunszt oratorski.

Basil Rathbone zmarł nagle 21 lipca 1967 roku w swoim mieszkaniu w Nowym Jorku w wieku 75 lat. Przyczyną zgonu był atak serca, który nastąpił w godzinach porannych. Jego prochy spoczywają w Shrine of Memories, znajdującym się wewnątrz mauzoleum na cmentarzu Ferncliff Cemetery w Hartsdale. Dorobek artystyczny Rathbone’a, obejmujący ponad osiemdziesiąt ról filmowych, pozostaje jednym z filarów Złotej Ery Hollywood. Choć zapamiętano go głównie jako Sherlocka Holmesa, jego biografia to zapis losów wybitnego aktora dramatycznego, który potrafił połączyć surową dyscyplinę wojskową z wyrafinowaną wrażliwością sceniczną. Pozostaje on do dziś niedoścignionym wzorcem elegancji i profesjonalizmu, a jego charakterystyczny profil na stałe wpisał się w kanon światowego kina detektywistycznego.

Więcej informacji

Proszę czekać…