Viola Lawrence urodziła się 2 grudnia 1894 roku na Brooklynie w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych jako Viola Mallory. Była amerykańską montażystką filmową i jedną z najważniejszych postaci w historii klasycznego Hollywood, powszechnie uznawaną za pierwszą kobietę, która otrzymała oficjalny ekranowy kredyt jako montażystka pełnometrażowego filmu hollywoodzkiego. Karierę rozpoczęła niezwykle wcześnie, jeszcze jako dziecko, pracując w legendarnej wytwórni Vitagraph na Brooklynie. Zaczynała od najprostszych zajęć pomocniczych, poznając funkcjonowanie planu i zaplecza produkcyjnego od podstaw, a z czasem trafiła do działu montażu. Już w tych najwcześniejszych latach ujawniła wyjątkowe wyczucie rytmu obrazu i narracji, które stało się fundamentem jej późniejszej pozycji zawodowej. Przełomem w jej karierze był film „Within the Law” (1917), przy którym otrzymała ekranowy kredyt montażowy, co miało znaczenie historyczne nie tylko dla niej samej, ale również dla pozycji kobiet w przemyśle filmowym. W czasach, gdy większość kluczowych stanowisk technicznych i decyzyjnych w branży była zajmowana przez mężczyzn, Lawrence już jako bardzo młoda kobieta zdobyła uznanie jako pełnoprawna specjalistka w dziedzinie montażu. Jej kariera rozwijała się równolegle z dojrzewaniem samego medium filmowego, dlatego należała do pokolenia twórców, którzy nie tylko uczestniczyli w kształtowaniu języka kina, ale wręcz pomagali go tworzyć. W kolejnych dekadach związała się przede wszystkim z Columbia Pictures, gdzie wypracowała pozycję jednej z najważniejszych montażystek studia. Nie była kojarzona z wielkimi filmami Franka Capry, lecz z innym nurtem produkcji Columbii — szczególnie z filmami gwiazdorskimi, muzycznymi i melodramatycznymi, które wymagały eleganckiego, płynnego i precyzyjnego montażu. Najsilniej zapisała się w historii jako osobista montażystka Rity Hayworth. To właśnie Lawrence montowała najważniejsze filmy największej gwiazdy Columbii, doskonale rozumiejąc, jak prowadzić rytm scen i jak dobierać długość ujęć, aby podkreślić magnetyzm aktorki na ekranie. Jej praca przy „Gildzie” (1946) należy do najważniejszych osiągnięć w historii hollywoodzkiego montażu gwiazdorskiego, a udział w „Damie z Szanghaju” (1947) potwierdził jej niezwykłe wyczucie stylu, nastroju i psychologii obrazu. Lawrence słynęła z tzw. „niewidzialnego cięcia”, czyli montażu, który nie narzucał się widzowi formalnie, lecz w naturalny sposób prowadził emocje i uwagę. W musicalach, komediach muzycznych i filmach o silnym komponencie scenicznym potrafiła zachować idealne tempo, nie gubiąc ani dramaturgii, ani blasku wykonawców. Jej styl był elegancki, płynny i precyzyjny, a zarazem niezwykle nowoczesny. Właśnie dlatego była tak ceniona w filmach, w których rytm sceny, piosenki lub spojrzenia aktora miał znaczenie równie duże jak sam dialog. Jej praca przy kolorowych produkcjach lat 50. wyznaczała standardy montażu muzycznego i gwiazdorskiego, czego przykładem były takie filmy jak „Pal Joey” (1957) oraz „The Eddy Duchin Story” (1956). Jej talent został doceniony również przez Akademię Filmową. Otrzymała nominacje do Oscara za montaż filmu „Pal Joey” (1957) oraz „Pepe” (1960), co potwierdziło, że nawet po kilku dekadach pracy pozostawała jedną z najważniejszych specjalistek w swojej dziedzinie. Była twórczynią niezwykle trwałą zawodowo, zdolną dostosować się do zmian technologicznych i estetycznych — od kina niemego, przez dojrzałe kino dźwiękowe, aż po wielkie kolorowe produkcje powojenne. Jej staż pracy należał do najdłuższych w historii Hollywood, a doświadczenie zdobyte jeszcze w epoce pionierskiej czyniło z niej żywe ogniwo łączące początki kina z jego klasycznym złotym okresem. W życiu prywatnym była związana z Frankiem Lawrence’em, który również pracował jako montażysta. Ich małżeństwo miało charakter wyjątkowo bliski zawodowo, ponieważ oboje funkcjonowali w tej samej dziedzinie i doskonale rozumieli specyfikę pracy w postprodukcji. Jej całe życie było w istocie nierozerwalnie związane z montażownią i z procesem budowania filmu poprzez selekcję, rytm i strukturę. Viola Lawrence zmarła 20 listopada 1973 roku w Hollywood w Los Angeles w stanie Kalifornia z przyczyn naturalnych. Pozostaje jedną z najważniejszych postaci w historii montażu filmowego i jedną z pionierek kobiecej obecności w zawodach technicznych w Hollywood. Jej dorobek nie tylko współtworzył klasyczny styl amerykańskiego kina, ale także udowodnił, że montaż jest jednym z najistotniejszych narzędzi kreowania gwiazdy, nastroju i rytmu filmowej opowieści.