Gordon Nance przyszedł na świat 16 października 1904 roku w Pattonsburgu w stanie Missouri. Dorastał na farmie, gdzie od najmłodszych lat uczył się jazdy konnej i opieki nad inwentarzem, co stało się fundamentem jego późniejszej kariery w filmie. Po wygraniu stanowych zawodów jeździeckich, na początku lat 20. XX wieku wyjechał do Kalifornii z zamiarem podboju Hollywood. Karierę rozpoczął pod własnym nazwiskiem, grając drobne role w filmach niemych i wczesnych dźwiękowych, często pojawiając się w scenach jako jeździec lub statysta. Dopiero pod koniec lat 30. przyjął pseudonim Bill Elliott, który później, dzięki ogromnej popularności w westernach, został rozbudowany o przydomek „Wild Bill”. Przełomowym momentem w jego zawodowym życiu był rok 1938, kiedy otrzymał rolę w serialu filmowym wytwórni Columbia Pictures pod tytułem „The Great Adventures of Wild Bill Hickok”. Elliott stworzył w nim postać odważnego stróża prawa, co przyniosło mu błyskawiczną rozpoznawalność. Aktor wyróżniał się na tle innych kowbojów ekranowych specyficznym sposobem noszenia pistoletów – kolbami do przodu w kaburach umieszczonych wysoko na pasie. Taki układ wymuszał tak zwany strzał krzyżowy, co Elliott zapożyczył od swojego idola, pioniera westernów, którym był William S. Hart. W latach 40. podpisał kontrakt z wytwórnią Republic Pictures, gdzie wcielił się w postać Reda Rydera w serii szesnastu popularnych filmów opartych na komiksach. Dzięki rzetelności i autentyczności w siodle, regularnie zajmował wysokie miejsca w plebiscytach na najpopularniejsze gwiazdy westernów, konkurując z takimi ikonami jak Roy Rogers czy Gene Autry. W latach 50. Bill Elliott zaczął odchodzić od wizerunku typowego kowboja na rzecz ról w mroczniejszych dramatach kryminalnych produkowanych przez Allied Artists. Wystąpił tam w serii filmów jako porucznik Andy Doyle. Choć w pierwszym obrazie z tego cyklu, „Dial Red O” (1955), jego bohater nosił nazwisko Flynn, w kolejnych czterech produkcjach postać funkcjonowała już konsekwentnie jako Doyle. Po wycofaniu się z aktywnego grania w filmach fabularnych, zamieszkał w Las Vegas, gdzie pracował jako rzecznik i gospodarz programów w lokalnej telewizji, promując kulturę zachodu. Był znany z wielkiego profesjonalizmu oraz pasji do hodowli koni, którą kontynuował przez całe życie, pozostając autentycznym przedstawicielem stylu życia, który kreował na ekranie. Bill Elliott zmarł 26 listopada 1965 roku w Las Vegas w wieku 61 lat z powodu choroby nowotworowej. Jego prochy spoczywają w mauzoleum na cmentarzu Palm Downtown Cemetery w Las Vegas. Pozostawiła po sobie dorobek obejmujący ponad dwieście występów filmowych i telewizyjnych, pozostając w pamięci widzów jako jeden z ostatnich wielkich bohaterów klasycznego westernu serii B. Jego wkład w rozwój gatunku został uhonorowany pośmiertnie przez włączenie go do hali sław National Cowboy & Western Heritage Museum. Do dziś postać „Wild Billa” Elliotta jest symbolem surowego profesjonalizmu i tradycyjnych wartości, które definiowały amerykańskie kino przygodowe połowy XX wieku