Dagmar Oakland (właśc. Edna Martine Dagmar Andersen) była amerykańską aktorką estradową i filmową, której kariera trwała od czasów wodewilu po złotą erę Hollywood. Urodziła się 21 sierpnia 1897 roku w San Francisco jako córka norweskich imigrantów, Edwarda Andersena i Anny Marthine Olsdatter. Po trzęsieniu ziemi w 1906 roku jej rodzina przeniosła się do Oakland, od którego później przyjęła swój pseudonim artystyczny. Karierę rozpoczęła wraz z siostrą, Vivien Oakland, występując w duecie wodewilowym początkowo znanym jako Anker Sisters, a później jako Oakland Sisters. W 1915 roku siostry zadebiutowały w prestiżowej rewii Ziegfeld Follies, co stało się momentem przełomowym – po tym sukcesie ich drogi zawodowe się rozeszły. Dagmar pozostała w Nowym Jorku przez kolejne 15 lat, stając się rozpoznawalną postacią na Broadwayu. Wystąpiła w wielu znaczących produkcjach. W 1930 roku Dagmar przeniosła się do Hollywood, podążając śladami swojej siostry. Zadebiutowała w filmie "The Heart Breaker" (1930). Choć w teatrze grała główne role, w filmie najczęściej obsadzano ją w drugoplanowych lub epizodycznych, często niewymienionych w czołówce. W lipcu 1919 roku wyszła za mąż za Garnette J. Rotana. Po zakończeniu kariery aktorskiej pod koniec lat 40. wycofała się z życia publicznego. Zmarła z przyczyn naturalnych w czerwcu 1989 roku w Burbank w Kalifornii, dożywając wieku 91 lat.