Joseph J. Dowling urodził się 4 września 1850 roku w Pittsburghu w stanie Pensylwania w Stanach Zjednoczonych jako syn Jamesa Dowlinga oraz Fredericki Dowling z domu Edstrem, imigrantki ze Szwecji. W młodości zdobywał pierwsze doświadczenia sceniczne w popularnym wówczas wodewilu, który pozwolił mu rozwinąć zarówno umiejętności komediowe, jak i dramatyczne. W czasie wojny secesyjnej, jako bardzo młody chłopiec, służył jako dobosz w Kompanii G 29. Pułku Piechoty Iowa. W późniejszych latach poświęcił się karierze aktorskiej i stopniowo zdobywał doświadczenie na scenach teatralnych w różnych częściach Stanów Zjednoczonych. W drugiej połowie XIX wieku i na początku XX wieku Dowling był przede wszystkim aktorem teatralnym, występującym w repertuarze dramatycznym oraz w sztukach popularnych na amerykańskich scenach. Z czasem jego doświadczenie sceniczne i charakterystyczna prezencja sprawiły, że stał się rozpoznawalnym aktorem charakterystycznym. Do kina trafił stosunkowo późno – jego debiut filmowy nastąpił w 1913 roku w produkcji „Sleuthing”. Od tego momentu rozpoczął intensywną karierę w rozwijającym się przemyśle filmowym, w którym w ciągu około piętnastu lat wystąpił w ponad stu produkcjach. Ze względu na wiek oraz charakterystyczny wygląd Dowling był często obsadzany w rolach autorytatywnych i statecznych postaci – sędziów, lekarzy, duchownych czy patriarchów rodzinnych. Jednym z najważniejszych momentów jego kariery była rola Patriarchy w filmie „The Miracle Man” z 1919 roku w reżyserii George’a Loane’a Tuckera. Produkcja ta odniosła ogromny sukces i przyniosła aktorowi szczególną popularność, a jego interpretacja postaci uznawana była za jedną z najbardziej sugestywnych w kinie niemym. Film zapisał się także w historii kina dzięki występowi Lona Chaneya, który zdobył w nim jedno ze swoich pierwszych wielkich uznań, choć do naszych czasów zachowały się jedynie fragmenty tej produkcji. W kolejnych latach Dowling pojawiał się w wielu znaczących filmach epoki kina niemego. Wystąpił między innymi u boku Mary Pickford w ekranizacji „Little Lord Fauntleroy” z 1921 roku, a także zagrał w filmie „Quincy Adams Sawyer” z 1922 roku, gdzie ponownie spotkał się na planie z Lonem Chaneyem. W 1923 roku pojawił się w ekranizacji powieści Halla Caine’a „The Christian”, w której partnerował Richardowi Dixowi i Mae Busch. Zagrał również w filmie „Lord Jim” z 1925 roku w reżyserii Victora Fleminga, przyszłego twórcy takich klasyków jak „Przeminęło z wiatrem”. W jego filmografii znalazła się także adaptacja powieści Thomasa Hardy’ego „Tess of the d’Urbervilles” z 1924 roku. Dowling występował również w produkcjach z udziałem Williama S. Harta oraz w kilku filmach z Charlesem Rayem, z którym stworzył rozpoznawalny duet ekranowy. Był dwukrotnie żonaty. W 1882 roku poślubił Sarah J. Hassen, z którą miał jedno dziecko. Po latach zawarł drugi związek małżeński z Myrą Davis, która pozostała jego towarzyszką do końca życia. Miał także rodzeństwo – siostrę Laurę oraz brata Jamesa. Joseph J. Dowling zmarł 8 lipca 1928 roku w Hollywood w Kalifornii w wieku 77 lat. Został pochowany na cmentarzu Hollywood Forever Cemetery w Los Angeles. Pozostawił po sobie dorobek obejmujący ponad sto ról filmowych oraz długą karierę teatralną, będąc jednym z przedstawicieli pokolenia aktorów, którzy przenieśli tradycję dziewiętnastowiecznego teatru na ekran rodzącego się kina. Jego role starszych, mądrych i autorytatywnych postaci należą do charakterystycznych przykładów aktorstwa epoki kina niemego, a występ w „The Miracle Man” pozostaje najważniejszym osiągnięciem jego filmowej kariery.