Dudley Digges urodził się 9 czerwca 1879 roku w Dublinie w Irlandii, wówczas będącej częścią Wielkiej Brytanii, jako syn duchownego anglikańskiego. Dorastał w środowisku intelektualnym, które sprzyjało rozwojowi zainteresowań literackich i teatralnych, choć początkowo nie planował kariery aktorskiej. Był jedną z kluczowych postaci powstania Abbey Theatre – Irlandzkiego Teatru Narodowego – i należał do grona jego współzałożycieli. Współpracował z Williamem Butlerem Yeatsem oraz innymi twórcami irlandzkiego odrodzenia teatralnego, jednak konflikt artystyczny doprowadził do jego wyjazdu ze sceny dublinskiej. W 1904 roku opuścił Irlandię wraz z aktorką Maire Quinn, z którą był związany prywatnie i zawodowo, udając się do Stanów Zjednoczonych na wystawę światową w St. Louis. Decyzja ta okazała się przełomowa i na stałe związała go z amerykańskim teatrem. Na Broadwayu stał się jednym z filarów Theatre Guild – jednej z najważniejszych instytucji teatralnych w historii Stanów Zjednoczonych. Działał nie tylko jako aktor, ale także jako reżyser i organizator życia scenicznego. Występował w licznych produkcjach, w tym w sztukach George’a Bernarda Shawa, zdobywając uznanie jako aktor o wysokiej kulturze słowa, inteligencji scenicznej i dużej precyzji interpretacyjnej. Do filmu trafił stosunkowo późno, już w dojrzałym wieku, wraz z nadejściem kina dźwiękowego. Jego charakterystyczny głos, wyważony styl gry i sceniczne doświadczenie sprawiły, że szybko znalazł swoje miejsce w Hollywood. Specjalizował się w rolach postaci o autorytecie – lekarzy, urzędników, oficerów czy przedstawicieli elit – często nadając im jednak rys moralnej niejednoznaczności. W 1931 roku wystąpił w pierwszej ekranizacji powieści „Sokół maltański” w reżyserii Roya Del Rutha, gdzie wcielił się w detektywa Toma Polhausa. Rola ta bywa często mylona z późniejszą, bardziej znaną adaptacją z 1941 roku, jednak Digges był związany właśnie z wcześniejszą wersją filmu. Do jego najważniejszych osiągnięć filmowych należy rola doktora Bacchusa w „Buncie na Bounty” z 1935 roku, która przyniosła mu szerokie uznanie i do dziś pozostaje jedną z najlepiej zapamiętanych kreacji w jego dorobku. Wystąpił również w filmie „Niewidzialny człowiek” z 1933 roku w reżyserii Jamesa Whale’a, gdzie zagrał inspektora Birdsa, umacniając swoją pozycję jako aktora charakterystycznego w hollywoodzkim systemie studyjnym. W trakcie swojej kariery filmowej pojawił się w wielu produkcjach, łącząc działalność ekranową z intensywną pracą teatralną. Jego styl aktorski wyróżniał się subtelnością, intelektualnym podejściem do postaci oraz umiejętnością nadawania rolom głębi i wieloznaczności. Dudley Digges zmarł 24 października 1947 roku w Nowym Jorku w wyniku udaru mózgu. Pozostaje jedną z najważniejszych postaci łączących irlandzkie odrodzenie teatralne z rozwojem amerykańskiej sceny i kina dźwiękowego, a jego dorobek stanowi przykład aktorstwa opartego na solidnym fundamencie literackim i wyjątkowej kulturze interpretacji.