George O’Brien to amerykański aktor filmowy, który był popularny w erze kina niemego, a później stał się gwiazdą westernów klasy B w epoce filmów dźwiękowych. Urodził się 19 kwietnia 1899 r. w San Francisco, a zmarł 4 września 1985 r. Najbardziej znany jest z głównej roli w arcydziele F.W. Murnaua z 1927 r. pt. „Wschód słońca: Pieśń o dwojgu ludziach” (ang. „Sunrise: A Song of Two Humans”), filmie nagrodzonym pierwszymi Oscarami. Inne jego godne uwagi filmy z tamtego okresu to m.in. „The Iron Horse” z 1924 r. w reżyserii Johna Forda oraz „Three Bad Men”. O’Brien służył w amerykańskiej marynarce wojennej podczas I wojny światowej (był wielokrotnie odznaczany za odwagę) oraz ponownie w czasie II wojny światowej i wojny koreańskiej, odchodząc na emeryturę w stopniu kapitana. Zaczynał karierę w Hollywood jako kaskader i rekwizytor, zanim John Ford obsadził go w głównej roli w „The Iron Horse”. Po przejściu do filmów dźwiękowych z powodzeniem kontynuował karierę, głównie w niskobudżetowych westernach, stając się jedną z dziesięciu najlepiej zarabiających gwiazd tego gatunku. W późniejszych latach, po powrocie ze służby wojskowej, pojawiał się w mniejszych, charakterystycznych rolach w kolejnych filmach Forda, takich jak „Fort Apache” i „She Wore a Yellow Ribbon”. Jego żoną była aktorka Marguerite Churchill (rozwiedli się w 1948 r.), z którą miał troje dzieci, w tym znaną kontrabasistkę Orin O’Brien i pisarza Darcy’ego O’Briena. Zmarł w wieku 86 lat w wyniku udaru mózgu w Tulsie w USA. Za swój wkład w przemysł filmowy George O’Brien posiada gwiazdę w Hollywood Walk of Fame.