Jack Holt urodził się 31 maja 1888 roku w Winchester w stanie Wirginia jako Charles John Holt Jr., syn Charlesa Johna Holta, duchownego episkopalnego, oraz Margaret Woods Holt. Rodzina przeniosła się później do Nowego Jorku, jednak Holt wyjechał ponownie do Wirginii, by podjąć naukę w Virginia Military Institute w Lexington. Został wydalony na drugim roku za niesubordynację – wydarzenie to stało się punktem zwrotnym w jego życiu. Po opuszczeniu uczelni przez krótki czas pracował przy budowie tunelu Pennsylvania Railroad pod rzeką Hudson w Nowym Jorku – w ekstremalnie trudnych warunkach fizycznych. Następnie wyjechał na Zachód, gdzie pracował jako kowboj i jeździec, zdobywając doświadczenia, które później zdefiniowały jego ekranowy wizerunek. Jego oficjalnym debiutem filmowym był udział w „Salomy Jane” (1914), gdzie wystąpił w niewielkiej roli jako jeździec. Film ten zapoczątkował blisko czterdziestoletnią karierę. W początkowym okresie pracy dla Universalu specjalizował się w rolach bezwzględnych antagonistów, często partnerując Mary Pickford. Z czasem przeszedł do ról bohaterów pozytywnych. Przełomem była współpraca z Cecilem B. DeMille’em przy widowisku „The Ten Commandments” (1923). W latach 30. stał się filarem Columbia Pictures, zyskując przydomek „Króla Columbii”. W szczytowym okresie zarabiał 2500 dolarów tygodniowo – sumę astronomiczną w czasach Wielkiego Kryzysu – co czyniło go najlepiej opłacanym pracownikiem studia. Filmy przygodowe i sensacyjne, m.in. „Dirigible” (1931) w reżyserii Franka Capry, pomogły wytwórni przetrwać najtrudniejszy okres finansowy. Jego charakterystyczny profil i kwadratowa szczęka stały się inspiracją dla Chestera Goulda przy tworzeniu postaci detektywa „Dick Tracy”. Podczas II wojny światowej służył w armii amerykańskiej w Quartermaster Corps. Posiadał stopień kapitana, a następnie został awansowany na majora, odpowiadając za zakup i szkolenie koni dla kawalerii. Zmarł później w Veterans Administration Hospital w Sawtelle – jako weteran objęty opieką wojskową – po dłuższym okresie problemów zdrowotnych związanych z chorobą wieńcową. Był jednym z najlepszych graczy polo w Hollywood, posiadał własną stajnię i brał udział w międzynarodowych turniejach. Prywatnie kolekcjonował broń palną i trofea myśliwskie, a także rzadko rozstawał się z cygarem, co wzmacniało jego wizerunek „twardego mężczyzny”. Jako jedna z najbardziej szanowanych postaci branży wielokrotnie pełnił funkcję oficjalnego mistrza ceremonii podczas balów WAMPAS, podkreślając swoją towarzyską pozycję lidera środowiska filmowego. W życiu prywatnym był żonaty z Margaret Mortensen. Mieli troje dzieci: synów Tima Holta i Jacka Holta Jr. oraz córkę Jennifer Holt, która również została aktorką westernową. Tim Holt wspominał, że ojciec wprowadził w domu niemal wojskową dyscyplinę, co silnie wpłynęło na charakter całej rodziny. Jego ostatnim ekranowym występem był epizod w westernie „Across the Wide Missouri” (1951), który wszedł do kin już po jego śmierci. Jack Holt zmarł 18 stycznia 1951 roku w Sawtelle w Los Angeles na skutek zawału serca w wieku 62 lat. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale w Kalifornii. Pozostaje symbolem klasycznego hollywoodzkiego bohatera – łączącego wojskową dyscyplinę, sportową elegancję i ekranową charyzmę, która uczyniła go jedną z najbardziej rozpoznawalnych męskich twarzy swojej epoki.