Eugenie Besserer urodziła się 25 grudnia 1868 roku w Watertown w stanie Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych. W młodości wcześnie straciła rodziców i została adoptowana przez rodzinę w Kanadzie. Z teatrem związała się jeszcze w latach 80. XIX wieku, przez ponad dwie dekady występując w zespołach objazdowych w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Aktorstwo stało się jej zawodem i życiową drogą. Debiut filmowy nastąpił w 1910 roku w wytwórni Selig Polyscope Company. Wystąpiła w „The Wonderful Wizard of Oz”, jednej z pierwszych ekranizacji historii o krainie Oz, wcielając się w postać Mombi. W kolejnych latach stała się jedną z czołowych aktorek charakterystycznych epoki kina niemego. Często obsadzano ją w rolach matek, matron i arystokratek, a jej umiejętność wyrazistej mimiki i precyzyjnej charakteryzacji pozwalała jej z powodzeniem wcielać się w postacie znacznie starsze od siebie. Rok 1927 przyniósł jej miejsce w historii kina. W „The Jazz Singer” zagrała matkę bohatera granego przez Ala Jolsona. To do jej postaci padły słynne słowa: „Wait a minute, wait a minute, you ain't heard nothin' yet!”, uznawane za symboliczny początek ery filmu dźwiękowego. W tym samym roku wystąpiła także w „Love”, ekranizacji „Anny Kareniny” u boku Grety Garbo, oraz w „The Magic Flame”, gdzie zagrała Gubernantkę. Występowała również z takimi gwiazdami jak Rudolph Valentino w „The Four Horsemen of the Apocalypse”. W życiu prywatnym była żoną Alberta W. Heggera (znanego także jako Hegger-Besserer), z którym miała córkę. Z powodzeniem przeszła do kina dźwiękowego – jej głęboki, teatralny głos dobrze sprawdzał się w nowych realiach technicznych. Ostatni raz pojawiła się na ekranie w „To the Last Man” (1933). Zmarła 28 maja 1934 roku w Los Angeles w Kalifornii w wieku 65 lat na skutek ataku serca; od dłuższego czasu chorowała na cukrzycę. Została pochowana na cmentarzu Calvary Cemetery w Los Angeles. Eugenie Besserer pozostaje jedną z najwybitniejszych „matek ekranu” wczesnego Hollywood. Jej udział w „The Jazz Singer” zapewnił jej trwałe miejsce w historii światowej kinematografii, a bogata kariera teatralna i filmowa uczyniły ją jedną z kluczowych aktorek charakterystycznych przełomu kina niemego i dźwiękowego.