Lucille Désirée Ball urodziła się 6 sierpnia 1911 roku w Jamestown w stanie Nowy Jork. Jej dzieciństwo zostało naznaczone wczesną śmiercią ojca oraz determinacją w dążeniu do sukcesu. Edukację artystyczną rozpoczęła w John Murray Anderson School for the Dramatic Arts w Nowym Jorku, gdzie początkowo nie wróżono jej kariery. Nie zniechęciło to jednak młodej artystki, która pod pseudonimem Diane Belmont rozpoczęła pracę jako modelka i chórzystka. Jej droga do sławy była jednak pełna przeszkód. Rok 1931 był dla niej czasem wielkiej próby charakteru. Po porażce w szkole aktorskiej Lucille pracowała w Nowym Jorku jako modelka futer dla prestiżowej projektantki Hattie Carnegie. W tym samym okresie zachorowała na dotkliwy reumatyzm, który na dwa lata niemal całkowicie ją unieruchomił. Lekarze obawiali się, że może już nigdy nie chodzić, jednak Ball dzięki determinacji wróciła do pełnej sprawności. W 1933 roku jej twarz stała się rozpoznawalna w całym kraju dzięki kampanii reklamowej papierosów Chesterfield, w której wystąpiła jako „Chesterfield Cigarette Girl”. Sukces ten stał się bezpośrednią przepustką do Hollywood, gdzie przybyła w lipcu 1933 roku. Początkowo pracowała jako statystka w Columbia Pictures, a po zwolnieniu z tej wytwórni trafiła do Samuela Goldwyna jako jedna z „Goldwyn Girls”. Przez lata 30. i 40. XX wieku dorobiła się miana „Queen of the B-Movies”, występując w dziesiątkach produkcji klasy B, m.in. w „Stage Door” (1937) czy „The Big Street” (1942). Choć była ceniona za urodę i profesjonalizm, Hollywood długo nie potrafiło w pełni wykorzystać jej genialnego talentu komediowego. Prawdziwy przełom nastąpił dzięki współpracy z mężem, Desim Arnazem, którego poślubiła w 1940 roku. Para stworzyła sitcom „I Love Lucy” (1951–1957), który zrewolucjonizował telewizję. Ball jako Lucy Ricardo stała się najpopularniejszą kobietą w Ameryce, a ich studio Desilu Productions wyznaczyło nowe standardy techniczne, wprowadzając system trzech kamer. W 1962 roku Lucille Ball dokonała historycznego osiągnięcia w świecie biznesu. Po rozwodzie wykupiła udziały Desiego Arnaza w Desilu Productions, stając się pierwszą kobietą w historii pełniącą funkcję prezesa (CEO) wielkiej wytwórni filmowo-telewizyjnej. Pod jej rządami studio produkowało takie hity jak „Star Trek” czy „Mission: Impossible”. Jej inteligencja biznesowa i odwaga uczyniły ją jedną z najpotężniejszych osób w przemyśle rozrywkowym. Ball była znana z niezwykłego profesjonalizmu; każdy jej komediowy ruch był wynikiem godzin precyzyjnych prób, co stanowiło o jej wyjątkowości. Lucille Ball zmarła 26 kwietnia 1989 roku w Beverly Hills w wieku 77 lat na skutek ostrego tętniaka aorty. Została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Hollywood Hills, jednak później jej prochy przeniesiono do rodzinnego Jamestown. Jej dorobek to nie tylko setki odcinków kultowych seriali, ale przede wszystkim zmiana postrzegania kobiet w komedii i biznesie. Biografia Ball to opowieść o kobiecie, która mimo diagnoz lekarskich i początkowych niepowodzeń, zdołała przełamać wszelkie bariery, stając się niekwestionowaną ikoną kultury popularnej.