John Boles urodził się 28 października 1895 roku w Greenville w stanie Teksas jako syn H. J. Bolesa i Elizabeth Boles. Ukończył University of Texas w 1917 roku i rozpoczął studia medyczne, planując karierę lekarza. Wybuch I wojny światowej przerwał te plany — służył w amerykańskim wywiadzie wojskowym we Francji, głównie w Paryżu. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Europie, aby studiować śpiew, kształcąc się m.in. pod kierunkiem Jeana de Reszke, co zapewniło mu solidne przygotowanie wokalne i technikę, która okazała się bezcenna w początkach kina dźwiękowego. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych rozpoczął karierę na Broadwayu. Przełomem filmowym stał się dla niego musical „The Desert Song” (1929), zrealizowany częściowo w procesie Technicolor Two-Color — jedno z pionierskich przedsięwzięć w historii filmu barwnego. Dzięki wytrenowanej emisji głosu doskonale odnalazł się w realiach wczesnych nagrań dźwiękowych. W dokumentacji technicznej Universal Pictures jego barytonowo-tenorową barwę określano jako idealną dla systemu Movietone. W 1931 roku wystąpił w „Frankensteinie” w reżyserii Jamesa Whale’a, gdzie zagrał Victora Moritza. Choć dziś najbardziej pamiętana jest kreacja Borisa Karloffa, w chwili premiery to Boles był wyżej notowaną gwiazdą i otrzymał wyższe wynagrodzenie, co odzwierciedlało ówczesną hierarchię Hollywood. Studio Universal Pictures rozważało go również do roli w „Draculi” (1931), jednak aktor unikał kina grozy, preferując repertuar romantyczny i melodramatyczny, czego przykładem był film „Back Street” (1932). W połowie lat 30. stał się ekranowym partnerem Shirley Temple, występując z nią w „The Little Colonel” (1935) oraz „The Littlest Rebel” (1935). Dzięki tym produkcjom utrzymał pozycję gwiazdy pierwszej wielkości nawet w okresie, gdy moda na operetkowych tenorów zaczęła przemijać. Z czasem jednak ograniczył działalność filmową, a w latach 50. definitywnie wycofał się z aktorstwa. Po powrocie do Teksasu odniósł znaczący sukces w przemyśle naftowym, stając się zamożnym przedsiębiorcą. Angażował się w działalność filantropijną w San Angelo, finansując m.in. stypendia dla studentów medycyny — w pewnym sensie realizując w ten sposób swoje młodzieńcze, niespełnione marzenie o zostaniu lekarzem. Był żonaty z Marcelite Dobbs, z którą miał dzieci. Małżeństwo trwało aż do jego śmierci i należało do stabilnych związków w środowisku filmowym jego epoki. John Boles zmarł 27 lutego 1969 roku w San Angelo w stanie Teksas na skutek ataku serca. Został pochowany w Teksasie. Pozostaje jedną z kluczowych postaci przełomu między erą kina niemego a dźwiękowego — aktorem, który dzięki profesjonalnemu przygotowaniu muzycznemu i scenicznej dyscyplinie stał się jednym z pierwszych wielkich amantów hollywoodzkiego musicalu.