William A. Seiter urodził się 10 czerwca 1890 roku w Nowym Jorku w stanie Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych jako syn pułkownika Williama C. Seitera oraz Anny Seiter. Pochodził z dobrze sytuowanej rodziny, co umożliwiło mu edukację w Hudson River Military Academy. Był amerykańskim reżyserem filmowym, scenarzystą oraz aktorem, aktywnym w okresie kina niemego i wczesnego kina dźwiękowego. Karierę w przemyśle filmowym rozpoczął w drugiej dekadzie XX wieku jako aktor, występując w licznych krótkich produkcjach. Wkrótce przeszedł do reżyserii, rozwijając się w obrębie wytwórni takich jak Selig oraz Universal, gdzie pracował nad seriami komediowymi. W okresie kina niemego współpracował przede wszystkim z aktorką Laurą La Plante oraz aktorem Reginaldem Dennym, co miało istotne znaczenie dla jego pozycji jako reżysera lekkich form komediowych. W latach 20. wyreżyserował liczne filmy, które ugruntowały jego pozycję w Hollywood jako sprawnego i wszechstronnego twórcy. Jego styl reżyserski cechowała dbałość o rytm narracji oraz umiejętność pracy z aktorami, co pozwalało mu sprawnie realizować produkcje w ramach systemu studyjnego. Po wprowadzeniu dźwięku Seiter z powodzeniem kontynuował karierę, należąc do grona reżyserów, którzy płynnie przeszli do nowej epoki. W latach 30. i 40. pracował dla największych wytwórni filmowych, realizując filmy w różnych gatunkach. Jednym z jego najważniejszych osiągnięć był „Sons of the Desert” (1933), uznawany za jeden z najważniejszych filmów duetu Laurel i Hardy. Produkcja ta wyróżniała się dobrze zorganizowaną strukturą fabularną, która pozwoliła na efektywne wykorzystanie komediowej improwizacji aktorów. Seiter był również ceniony przez największe gwiazdy kobiece epoki za umiejętność ich prowadzenia i prezentowania na ekranie. Reżyserował m.in. Margaret Sullavan w „The Moon’s Our Home” (1936), Ginger Rogers w „Roberta” (1935) oraz Deannę Durbin w „Nice Girl?” (1941), przyczyniając się do rozwoju jej dojrzałego wizerunku ekranowego. Jego dorobek obejmował także inne gatunki filmowe, w tym kino wojenne i dramatyczne. Wyreżyserował m.in. „Destroyer” (1943) z Edwardem G. Robinsonem oraz „The Lady Takes a Chance” (1943). Ta wszechstronność pozwoliła mu utrzymać stabilną pozycję w Hollywood przez wiele dekad. Pod koniec kariery, w latach 50., podobnie jak wielu reżyserów jego pokolenia, związał się z telewizją. Reżyserował odcinki popularnych seriali, takich jak „The Donna Reed Show” oraz „Schlitz Playhouse”, kontynuując aktywność zawodową niemal do końca życia. Jego styl pracy określany bywa jako przykład tzw. „niewidocznej reżyserii”, charakterystycznej dla systemu studyjnego – skupiał się na technicznej sprawności, klarowności narracji oraz dostarczaniu widzowi spójnego i przystępnego filmu, bez eksponowania indywidualnego stylu kosztem opowieści. W życiu prywatnym był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była aktorka Laura La Plante, z którą zawarł związek małżeński w 1926 roku; małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1934 roku. Następnie ożenił się z aktorką Marian Nixon. William A. Seiter zmarł 26 lipca 1964 roku w Beverly Hills w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych w wieku 74 lat na skutek zawału serca. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale. Jego dorobek obejmujący zarówno kino nieme, jak i dźwiękowe stanowi przykład długotrwałej i stabilnej kariery w klasycznym Hollywood, w której wyróżniał się jako wszechstronny i niezawodny reżyser pracujący w różnych gatunkach filmowych.