Hallam Cooley, właściwie Lindsley Hallam Burr, urodził się 8 lutego 1895 roku na Brooklynie w Nowym Jorku jako syn Johna Halsteada Burra oraz Mary Lindsley. Nazwisko „Cooley” było jego pseudonimem artystycznym i nie było nazwiskiem rodowym rodziny. Aktor podkreślał, że jest potomkiem Aarona Burra, trzeciego wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych, co stanowiło ciekawy element jego biograficznej narracji. Uczęszczał do Northwestern Military Academy w Illinois, a następnie ukończył University of Minnesota. Karierę filmową rozpoczął bardzo wcześnie – zadebiutował już w 1913 roku w wytwórni Selig Polyscope. W czasie I wojny światowej jego rozwijającą się karierę przerwała służba w U.S. Navy. Po zakończeniu wojny powrócił do aktorstwa i kontynuował pracę w Hollywood. W epoce kina niemego wystąpił w ponad stu filmach. Często obsadzano go w rolach eleganckich młodych mężczyzn, amantów oraz bohaterów drugoplanowych. Zagrał u boku Mary Pickford w „Through the Back Door” (1921), a także partnerował takim gwiazdom jak Bebe Daniels. Wystąpił również w „Ladies Must Dress” (1927). W okresie przejścia do kina dźwiękowego pojawił się m.in. w filmie „Holiday” (1930, polski tytuł: „Wakacje”). W 1936 roku zakończył karierę aktorską, jednak pozostał w branży filmowej. Założył The Hallam Cooley Agency, która w latach 40. i 50. była jedną z szanowanych agencji reprezentujących aktorów i reżyserów w Hollywood. Równolegle zajmował się działalnością w branży nieruchomości. W życiu prywatnym był trzykrotnie żonaty. W 1912 roku poślubił Ednę Clarę Kemp; mieli syna Hallama Jr. W 1918 roku zawarł małżeństwo z Elizabeth Bates, z którą miał córkę Elizabeth Ann; związek zakończył się rozwodem w 1934 roku. W 1935 roku ożenił się z aktorką i tancerką Doris McMahon; pozostali razem aż do jej śmierci w 1961 roku. Hallam Cooley zmarł 20 marca 1971 roku w Tiburon w Kalifornii w wieku 76 lat. Zmarł z przyczyn naturalnych. Został poddany kremacji. Pozostaje przedstawicielem pokolenia aktorów kina niemego, którzy nie tylko współtworzyli fundamenty Hollywood, lecz także potrafili odnaleźć się po zakończeniu kariery ekranowej, odgrywając znaczącą rolę jako agenci i przedstawiciele środowiska filmowego.