J. Farrell MacDonald, właściwie Joseph Farrell MacDonald, urodził się 6 czerwca 1875 roku w Waterbury w stanie Connecticut w rodzinie irlandzkich imigrantów. Studiował na Yale University, gdzie był wyróżniającym się zawodnikiem futbolu amerykańskiego. Po studiach przez krótki czas pracował jako inżynier górnictwa, zanim całkowicie poświęcił się karierze artystycznej. Występował na scenie, kształcił głos i brał lekcje śpiewu, rozwijając głęboki, operowy baryton. Karierę filmową rozpoczął na początku drugiej dekady XX wieku, początkowo również jako reżyser. Był związany z Oz Film Manufacturing Company, wytwórnią założoną przez L. Franka Bauma, autora „The Wonderful Wizard of Oz”. Wyreżyserował tam m.in. „The Last Egyptian” (1914). W kolejnych latach pracował dla Essanay i Universal, realizując liczne krótkie metraże. Jako aktor wystąpił w ponad trzystu produkcjach (niektóre źródła podają nawet około czterystu, wliczając filmy krótkometrażowe). W epoce kina niemego współpracował z John Ford, a przełomem była rola w „The Iron Horse” (1924), która ugruntowała jego pozycję u Forda, zanim stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów charakterystycznych Hollywood. W późniejszych latach pojawił się także w „The Informer” (1935) oraz „My Darling Clementine” (1946). Specjalizował się w rolach policjantów, żołnierzy, sędziów i postaci o silnym, surowym autorytecie, choć często obdarzonych ciepłem i poczuciem humoru. Dzięki operowemu barytonowi bez trudu przeszedł do kina dźwiękowego – w przeciwieństwie do wielu kolegów z epoki niemej. W życiu prywatnym był żonaty z aktorką sceniczną Edith Bostwick, która zmarła w 1943 roku. Informacje łączące go z Katherine MacDonald wynikają ze zbieżności nazwisk i są błędne. J. Farrell MacDonald zmarł 2 sierpnia 1952 roku w Hollywood w Los Angeles w wieku 77 lat. Przyczyną śmierci był atak serca. Został pochowany na cmentarzu Holy Cross Cemetery w Culver City w Kalifornii. Pozostaje jednym z najbardziej zapracowanych i charakterystycznych aktorów w historii klasycznego Hollywood – artystą o imponującym dorobku, który łączył doświadczenie reżyserskie, operowy głos i sceniczną dyscyplinę z niezwykłą wszechstronnością ekranową.