Łukasz Twaróg

Zakazane owoce — Reżyser stara się zbudować napięcie wokół pseudomoralnego dylematu w rodzaju: „chcę, ale się boję”. Mniej w tym dramaturgii niż w chowających się czułkach ślimaka. przeczytaj recenzję

Agora — „Agora” to film, który miał być miłą odmianą od hollywoodzkiej szkoły reinterpretacji historii. Posiada on jednak większość wad, jakie historyczne superprodukcje zwykły posiadać. przeczytaj recenzję

Polański. Ścigany i pożądany — Największą zaletą filmu Zenovich jest bezstronność. Reżyserka nie feruje wyroków, raczej poszukuje prawdy. przeczytaj recenzję

Genua. Włoskie lato — Największym atutem filmu jest fakt, że wszystkie te subtelne relacje i emocje są znakomicie wygrane przez aktorów. przeczytaj recenzję

Przeminęło z wiatrem — To nie tylko melodramat wszech czasów, którego nieśmiertelne kwestie cytowane są do dzisiaj, ale także jeden z najlepszych filmów w historii w ogóle. przeczytaj recenzję

Wątpliwość — Mimo że „Wątpliwość” Johna Patricka Shanleya to bardzo kameralny dramat, rozpisany ledwo na kilka postaci, ma wszystko, co dobry, trzymający w napięciu film mieć powinien. przeczytaj recenzję

400 batów — Najważniejszy dla widza, który obejrzy ten film po pięćdziesięciu latach od jego premiery, jest fakt, że jest to w dalszym ciągu obraz żywy i interesujący. przeczytaj recenzję

Księżna — Film Saula Dibba to bardzo dobry obraz aktorski, który głównie za sprawą Keiry Knightley i Ralpha Fiennesa wybija się ponad przeciętny poziom. przeczytaj recenzję

Pocałunek o północy — Jeżeli spojrzeć na „Pocałunek o północy” przez pryzmat tylko i wyłącznie komedii romantycznej, na pewno obraz zyska na znaczeniu, bo opiera się schematowi. przeczytaj recenzję

Nim diabeł dowie się, że nie żyjesz — Lumet przypomina się tutaj jako autor swych najlepszych filmów: „Dwunastu gniewnych ludzi” oraz „Pieskiego popołudnia” – twórca realizmu podszytego gorzką ironią. przeczytaj recenzję