Bosco to maleńka włoska wioska w odcieniach szarości i brązu. Spośród 123 domów, tylko siedem jest zamieszkałych i wydaje się, że wioska jest opanowana przez naturę. Położona w wąskiej dolinie między wysokimi wzgórzami, otoczona rozrastającymi się kasztanowcami. Po drugiej stronie oceanu, w Urugwaju, mieszka dziadek dokumentalistki, którego przodkowie wyemigrowali kiedyś z Bosco. Przez 13 lat Alicia Cano filmowała zarówno swojego dziadka, jak i pozostałych mieszkańców wioski we Włoszech. W zaledwie kilku rozbrajających i klimatycznych szkicach kreśli empatyczny portret tych ludzi, którzy żyją tak, jakby czas stanął w miejscu, ale każdego dnia stają w obliczu jego przemijania.