Rodzina Cravatów udaje się do Oklahomy, aby znaleźć nowe miejsce i środki do dalszego życia. Wkrótce Yancey Cravat (Richard Dix) staje się jednym z bardziej szanowanych obywateli miasteczka.
W okresie realizacji filmu z 1907 roku Yancey był kandydatem Partii Postępowej na gubernatora Oklahomy. Partia Postępowa powstała dopiero w 1912 roku, a następnie rozwiązała się po nieudanej kandydaturze trzeciej osoby – Theodora Roosevelta – w tym roku.
Podczas sceny przyjęcia sylwestrowego, z sufitu spadają kolorowe, gumowe balony z "zawijaną szyjką". Ten typ balonów imprezowych został wynaleziony i spopularyzowany dopiero w latach 50. XX wieku.
W słynnej scenie wyścigu po ziemię w 1889 roku, w tłumie pędzących osadników widać rower przeznaczony dla trzech osób (tandem potrójny). Takie rowery nie były dostępne przed wczesnymi latami 20. XX wieku.
Mapa w biurze sędziego pokazuje nowoczesny kształt stanu Oklahoma, w tym tzw. "Panhandle" (pas ziemi na zachodzie). Do 1890 roku ten obszar był znany jako "nieprzydzielone terytorium" i miał inny status administracyjny.
Gazeta Yanceya nosi nazwę "The Texas Wigwam / Oklahoma Wigwam". Słowo "wigwam" odnosi się do tradycyjnych domów plemion z północnego wschodu Ameryki, a nie plemion z południowego zachodu (takich jak Czirokezi), dla których poprawnym określeniem byłoby "wikiup".
Synchronizacja wizji i fonii
Wiele współczesnych recenzji zwraca uwagę na niską jakość dźwięku. Czasami hałas tła nagle się urywa, a w niektórych momentach dialogi są trudne do zrozumienia z powodu szumów, co było problemem w początkowym okresie kina dźwiękowego.
Niedopracowanie scenariusza
W scenie, w której Jesse Rickey używa prasy drukarskiej do drukowania listów gończych, widać, że maszyna pracuje "na sucho", bez nakładania tuszu na czcionkę, a mimo to powstają odbitki. Ponadto, drukarz odkłada świeżo wydrukowane kartki twarzą w dół bez sprawdzania jakości wydruku.
Obce elementy w kadrze
W jednej ze scen, około 33 minuty filmu, na ścianie nad aktorem Roscoe Atesem (grającym Jessego Rickeya) można zauważyć cień mikrofonu na wysięgniku (boom mic).
Brak ciągłości
W miarę upływu lat w filmie, postacie starzeją się w różnym tempie. Sabra (Irene Dunne) pod koniec filmu ma siwe włosy, ale jej cera pozostaje nierealistycznie młodzieńcza, podczas gdy Yancey (Richard Dix) wygląda na znacznie bardziej zniszczonego życiem.
Klasyczna wpadka montażowa, która pojawia się w wielu starych filmach. Poziom płynu w szklankach (np. wody, whisky) w scenach dialogowych zmienia się arbitralnie między ujęciami, bez widocznej przyczyny.
Pozostałe
Pan Levy mówi: „Mojżesz napisał Dziesięć Przykazań”. W rzeczywistości według Biblii Mojżesz upuścił Dziesięć Przykazań, które zostały napisane przez Boga na kamiennej płycie.
Część aktorów, w tym główny bohater Richard Dix, nadal używała przesadnej, teatralnej gestykulacji i mimiki, typowej dla kina niemego, co w filmie dźwiękowym wyglądało już nieco karykaturalnie i jest postrzegane jako wada.