Twórcy filmu świadomie przypominają o sprawie oczywistej: środowisko naturalne jest nieprzerwanie zanieczyszczane przez działalność przemysłową człowieka. Słowny komentarz w kanadyjskim dokumencie pojawia się niezwykle rzadko, pozwalając nam samym wyciągnąć wnioski z roztaczających się na ekranie widoków. W Petropolis nie tyle oglądamy, co kontemplujemy piękne krajobrazy zestawione z widokiem wyjałowionych przestrzeni ujętych z ptasiej perspektywy. Ten punkt widzenia pozwala dostrzec ogrom naturalnego piękna przyrody, ale też zatrważający bezmiar konsekwencji ludzkiej ingerencji w środowisko. Myśl tego filmu nie zamyka się wyłącznie w tematyce ekologicznej, wydaje się dotyczyć również techniki. Biologiczne ograniczenia ludzkiego oka (zdolnego objąć spojrzeniem wyłącznie najbliższe otoczenie) zawężają pole naszego widzenia. Dopiero poprzez medium filmowe możemy przyjąć szerszą optykę, co pozwala nam zobaczyć prawdziwy rozmiar procesu przejmowania środowiska przez odpady przemysłowe. To również uzmysławia ten film.