Cube

7,6
Gliniarz. Zawodowy złodziej. Genialna studentka matematyki. Psycholog. Mężczyzna chory na autyzm. Dość przypadkowy, nawet przewrotny zbiór osób. Żadna z nich nie wie, jak i dlaczego została uwięziona, wkrótce jednak okaże się, że każde z sześciorga uwięzionych posiada umiejętności, które mogą dopomóc im w ucieczce.
Niezgodności czasowe
  • Leaven używa plastikowego guzika do rycia znaków w metalowych ścianach, co jest fizycznie niemożliwe – plastik nie jest w stanie zarysować metalu, a tym bardziej tworzyć tak precyzyjnych linii.
Niedopracowanie scenariusza
  • Krew na uchu Wortha wygląda nienaturalnie – nie przylega do skóry i tworzy widoczny cień.
  • Słychać otwieranie drzwi, mimo że ich uchwyt się nie porusza.
  • W jednej ze scen fragment framugi drzwi odkształca się, gdy Leaven się na nim opiera, ujawniając sztuczność konstrukcji.
  • Podczas opuszczania się Kazana do niebieskiego pomieszczenia scenografia wyraźnie się chwieje, zdradzając jej niestabilność.
  • Po oblaniu Rennes’a kwasem dym unosi się zza jego głowy, zamiast z twarzy, gdzie faktycznie doszło do obrażeń.
  • Kazan, przedstawiany jako geniusz matematyczny, popełnia błędy w rozkładzie liczb na czynniki pierwsze.
  • Leaven analizuje liczby, choć niektóre z nich (kończące się na 2 lub 5) z definicji nie mogą być liczbami pierwszymi, co powinna rozpoznać natychmiast.
  • W jednej ze scen Quentin ręcznie zamyka drzwi, choć w innych momentach zamykają się one automatycznie – reżyser przyznał, że wynika to z wcześniejszego etapu produkcji.
  • Po odkryciu systemu współrzędnych Leaven powinna zauważyć, że liczby nie układają się w logiczną sekwencję między pomieszczeniami, ponieważ sześciany zmieniają położenie.
  • W scenie otwierającej ofiara pułapki z drutami pozostaje przez chwilę w bezruchu, zanim się rozpada, jednak w rzeczywistości po przecięciu ciała natychmiast zadziałałaby grawitacja i ciało rozpadłoby się od razu.
  • Możliwe spoilery W finałowej scenie nie jest jasne, jak Quentin niezauważenie dostał się do pomieszczenia z pozostałymi bohaterami.
Obce elementy w kadrze
  • Podpora, na której stoi Quentin, jest widoczna tuż przed pojawieniem się Kazana.
Brak ciągłości
  • Guzik podawany Holloway zmienia orientację między ujęciami – raz widoczna jest jego tylna część, a raz przednia.
  • Podczas wprowadzenia postaci Kazana Quentin wspina się na ścianę, a następnie niemal natychmiast pojawia się na dole, mimo że wcześniej wspinaczka zajmowała wyraźnie więcej czasu.
  • W jednej ze scen Quentin trzyma guzik w ustach, po czym nagle znika on z jego ust i pojawia się w dłoni, by chwilę później znów trafić do ust.
  • Na początku filmu widzimy zbliżenie oka w kolorze niebieskim, jednak w kolejnych ujęciach oczy tej samej postaci są wyraźnie brązowe.
  • Quentin brutalnie bije Wortha, jednak ten w kolejnych scenach ma jedynie niewielkie obrażenia – pojedynczy siniak, zadrapanie i ślad krwi, co znacząco odbiega od wcześniejszej intensywności ataku.
  • Leaven uszkadza szkło w okularach na początku filmu, ale w niektórych ujęciach pęknięcie nie jest widoczne.
  • Po zrzuceniu Holloway lina pozostaje widoczna pod Quentinem i jest trzymana przez pozostałych bohaterów, jednak po cięciu montażowym całkowicie znika.
  • Możliwe spoilery W scenie śmierci Aldersona układ jego ramion zmienia się nielogicznie między ujęciami, choć częściowo można to wyjaśnić jego ruchem tuż przed aktywacją pułapki.
  • Możliwe spoilery Gdy bohaterowie docierają do krawędzi sześcianu, Quentin najpierw wkłada nogę przez otwór, jednak w kolejnym ujęciu z zewnątrz widać już jego górną część ciała.
Pozostałe
  • Dźwięki nie aktywują pomieszczenia reagującego na hałas, mimo że są słyszalne dla bohaterów – wynika to z faktu, że mechanizm reaguje na fale dźwiękowe uderzające w ściany od wewnątrz, a nie z zewnątrz.
  • W końcówce Quentin mógł uniknąć śmierci, puszczając Kazana i cofając się do pomieszczenia, jednak tego nie robi, co prowadzi do jego zguby.
  • Twierdzenie, że obliczenia dotyczące liczb pierwszych są „astronomicznie trudne”, jest przesadzone – dla liczb trzycyfrowych są one stosunkowo proste.
  • Leaven zbyt szybko i bez podstaw przyjmuje, że pułapki są oznaczane potęgami liczb pierwszych, zanim pojawia się postać zdolna do takich obliczeń.
  • Leaven potrafi określić położenie wyjścia, mimo że opiera się na błędnym założeniu, iż pomieszczenia nie zmieniają swojego położenia.
  • Film nie wyjaśnia, kto usuwa ciała i ślady krwi z pułapek – w praktyce wymagałoby to skomplikowanej logistyki i istnienia ekip sprzątających działających wewnątrz sześcianu.
Więcej informacji

Proszę czekać…