Jedno z najgłośniejszych, a zarazem najbardziej kontrowersyjnych przedstawień w dziejach Teatru Telewizji. Wybitny znawca teatru Jan Kott nazwał sztukę Tadeusza Różewicza pt. „Do piachu” jednym z trzech najważniejszych dramatów, jakie powstały w powojennej Polsce. Poeta i dramatopisarz zawarł w tej sztuce swoje doświadczenia z czasów wojny. Demitologizuje legendę bohaterskich partyzantów. Nie są romantycznymi i natchnionymi bojownikami, nie przypominają słynnych „Kolumbów” z powieści Romana Bratnego. Są wśród partyzantów z „Do piachu” ludzie brudni, wulgarni, brutalni, zdemoralizowani i zapijaczeni. Jak podkreślano, Różewicz pokazuje przede wszystkim brutalność wojny jako takiej, sposób, w jaki odziera ludzi z człowieczeństwa.