Ralph Morgan urodził się 6 lipca 1883 roku w Nowym Jorku jako Raphael Kuhner Wuppermann. Jego ojcem był George Wuppermann, przedsiębiorca pochodzenia niemieckiego, związany z działalnością handlową, natomiast matką była Fanny Kuhner, wywodząca się z niemieckiej rodziny imigranckiej. Rodzina Wuppermannów była zamożna i związana z dystrybucją produktów importowanych, w tym jako wyłączny agent marki Angostura Bitters w Stanach Zjednoczonych. Morgan wychowywał się w środowisku zapewniającym stabilność materialną i dostęp do edukacji; ukończył Columbia University, uzyskując dyplom w 1904 roku, a następnie przez krótki czas wykonywał zawód prawnika, zanim zdecydował się porzucić karierę prawniczą na rzecz działalności scenicznej. Karierę aktorską rozpoczął na scenach teatralnych Nowego Jorku, gdzie stopniowo zdobywał doświadczenie jako aktor charakterystyczny. Jego wykształcenie prawnicze oraz nienaganna dykcja miały bezpośredni wpływ na typ ról, w których był obsadzany – często kreował postacie reprezentujące autorytet społeczny, takie jak sędziowie, prawnicy, politycy czy przedstawiciele wyższych warstw społecznych. W teatrze zyskał reputację aktora solidnego, precyzyjnego i wiarygodnego, co umożliwiło mu przejście do filmu w okresie upowszechniania się kina dźwiękowego. Na ekranie pojawił się na początku lat 30., szybko znajdując miejsce w produkcjach hollywoodzkich jako aktor drugoplanowy o wyraźnym emploi. Występował w filmach reprezentujących różne gatunki, budując postacie oparte na powadze i opanowaniu. W filmie „Strange Interlude” (1932) zagrał w obsadzie obejmującej Clarka Gable’a i Normę Shearer, uczestnicząc w realizacji projektu wyróżniającego się zastosowaniem monologów wewnętrznych jako elementu narracji. W tym samym roku pojawił się również w filmie „Rasputin and the Empress” (1932), który zapisał się w historii kina jako jedyna produkcja, w której wystąpił wspólnie ze swoim bratem Frankiem Morganem oraz rodzeństwem Barrymore. W kolejnych latach kontynuował pracę w filmie, pojawiając się między innymi w produkcji „The Ex-Mrs. Bradford” (1936), utrzymując swoją pozycję jako ceniony aktor charakterystyczny. Jego styl gry opierał się na precyzyjnej artykulacji, oszczędnej ekspresji i zdolności budowania wiarygodnych postaci w ramach ograniczonego czasu ekranowego. Dzięki wykształceniu prawniczemu oraz doświadczeniu scenicznemu potrafił nadawać swoim rolom autentyczność, szczególnie w przypadku postaci związanych z systemem prawnym i administracyjnym. W okresie klasycznego Hollywood należał do grupy aktorów, którzy stanowili fundament obsad drugoplanowych, wspierając konstrukcję narracyjną filmów. Poza działalnością aktorską odegrał znaczącą rolę w organizowaniu środowiska zawodowego aktorów filmowych. Był jednym z założycieli Screen Actors Guild i pełnił funkcję jego prezesa, sprawując ją w 1933 roku oraz ponownie w latach 1938–1940. Jego wiedza prawnicza miała istotne znaczenie w procesie kształtowania struktur organizacyjnych związku oraz w negocjacjach z wytwórniami filmowymi, prowadzących do uznania organizacji jako reprezentanta środowiska aktorskiego. Jego działalność przyczyniła się do uregulowania warunków pracy aktorów i wzmocnienia ich pozycji w przemyśle filmowym. W życiu prywatnym był związany z Grace Arnold, z którą pozostawał w małżeństwie. Był również starszym bratem aktora Franka Morgana, znanego z licznych ról filmowych, w tym z udziału w „The Wizard of Oz” (1939). Jego córką była Claudia Morgan, która kontynuowała tradycje rodzinne jako aktorka teatralna i radiowa, zdobywając rozpoznawalność w amerykańskim środowisku artystycznym. Ralph Morgan zmarł 11 czerwca 1956 roku w Nowym Jorku na skutek choroby płuc. Ralph Morgan pozostaje postacią znaczącą w historii amerykańskiego kina jako reprezentant aktorów charakterystycznych okresu wczesnego Hollywood, a jego działalność organizacyjna w ramach Screen Actors Guild odegrała ważną rolę w kształtowaniu warunków pracy i pozycji zawodowej aktorów filmowych.