Claude King urodził się 15 stycznia 1875 roku w Hackney w Londynie jako syn Williama Kinga i Ellen (z domu Elkins). Od młodości związany był z teatrem i szybko zdobył uznanie na londyńskim West Endzie. Współpracował z takimi legendami sceny jak Ellen Terry oraz Sir Herbert Beerbohm Tree, budując reputację wybitnego aktora klasycznego, szczególnie w repertuarze szekspirowskim. Karierę filmową rozpoczął w Wielkiej Brytanii około 1912 roku, jednak do Stanów Zjednoczonych przeniósł się w 1919 roku, mając już ugruntowaną pozycję sceniczną. Jego amerykańska kariera nabrała tempa od 1920 roku, m.in. dzięki filmowi „The Idols of Clay”. W epoce kina dźwiękowego stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych brytyjskich aktorów charakterystycznych w Hollywood. Często określano go jako „najbardziej brytyjskiego z Brytyjczyków”, a jego dystyngowany głos i arystokratyczna prezencja sprawiały, że obsadzano go w rolach generałów, dyplomatów, sędziów i przedstawicieli wyższych sfer. Wystąpił w wielu znaczących produkcjach, m.in. w „Arrowsmith” (1931), „Shanghai Express” (1932), „The Adventures of Sherlock Holmes” (1939) oraz „The Sea Hawk” (1940). Jego ostatnim filmem był „Dr. Jekyll and Mr. Hyde” (1941), w którym zagrał postać Wujka Geoffreya. Było to godne, dystyngowane pożegnanie z ekranem – zmarł zaledwie miesiąc po premierze filmu. Był mężem brytyjskiej aktorki Mary Forbes, która również odniosła sukces w Hollywood jako ekranowa dama z wyższych sfer. Ich dziećmi byli aktor Ralph Forbes oraz aktorka Brenda Forbes. Ralph należał do najjaśniejszych brytyjskich gwiazd w USA lat 30., natomiast Brenda zbudowała solidną karierę na Broadwayu i w Hollywood jako ceniona aktorka charakterystyczna. Rodzina Kingów stała się jedną z wyraźnych aktorskich dynastii brytyjskich w amerykańskim przemyśle filmowym. Choć na ekranie często grał postacie surowe i zdystansowane, prywatnie uchodził za człowieka życzliwego i pomocnego. Wraz z żoną prowadził dom będący jednym z centrów życia towarzyskiego brytyjskiej kolonii w Hollywood, wspierając młodszych aktorów przyjeżdżających do Ameryki. Był również jednym z założycieli amerykańskiej filii British Actors' Orphanage, angażując się w działalność społeczną i filantropijną. Claude King zmarł 18 września 1941 roku w Los Angeles w Kalifornii w wieku 66 lat. Został pochowany na Hollywood Forever Cemetery w Los Angeles. Pozostaje symbolem brytyjskiej elegancji i teatralnej tradycji przeniesionej do klasycznego Hollywood oraz ważną postacią w środowisku brytyjskich artystów w Ameryce.