Albert Conti (właśc. Alberto Conti) urodził się 13 stycznia 1878 roku w Asti, w regionie Piemont we Włoszech. Był włoskim aktorem teatralnym i filmowym, który swoją karierą wpisał się w nurt europejskich artystów współtworzących wczesne kino amerykańskie. Pierwsze lata działalności artystycznej spędził na scenach teatralnych we Włoszech i we Francji, gdzie zdobył solidne przygotowanie aktorskie oraz doświadczenie w repertuarze dramatycznym. Ukształtowało to jego charakterystyczny styl gry, oparty na oszczędnych, precyzyjnych gestach, wyrazistej mimice i eleganckiej prezencji scenicznej. Na początku XX wieku Conti rozpoczął pracę w filmie, początkowo w produkcjach europejskich, a w latach 10. XX wieku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. W Hollywood stał się rozpoznawalnym aktorem kina niemego, regularnie obsadzanym w rolach arystokratów, oficerów, dyplomatów oraz wyrafinowanych antagonistów. Wystąpił w kilkudziesięciu filmach, współpracując z czołowymi wytwórniami epoki, takimi jak Paramount i Universal. Do jego bardziej znanych produkcji należały filmy historyczne i melodramaty z lat 1910–1925, w których często odgrywał postacie o silnym autorytecie i europejskim rodowodzie. Choć rzadko występował jako główny bohater, był cenionym aktorem drugoplanowym, którego obecność nadawała filmom elegancji i wiarygodności. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego jego kariera zaczęła stopniowo wygasać, co było zjawiskiem typowym dla wielu aktorów wywodzących się z teatru i kina niemego. W latach 30. XX wieku Conti zakończył działalność filmową i wycofał się z życia zawodowego. Albert Conti zmarł 1 sierpnia 1964 roku w Los Angeles w wieku 86 lat. Pozostał postacią dziś mniej znaną, ale ważną dla historii włoskich aktorów wczesnego Hollywood, jako jeden z tych artystów, którzy pomogli ukształtować styl i estetykę amerykańskiego kina w jego najwcześniejszym okresie.