Helen Ferguson była amerykańską aktorką kina niemego, która zyskała drugą, jeszcze bardziej wpływową karierę jako jedna z najważniejszych agentek PR w „Złotej Erze Hollywood”. Urodziła się 23 lipca 1900 roku w Decatur w stanie Illinois. Zanim trafiła na ekran, pracowała jako reporterka prasowa w Chicago. Jej filmowy debiut datuje się na rok 1914 (miała wówczas około trzynastu lat), choć oficjalne role zaczęła otrzymywać od 1917 roku. W latach 20. XX wieku jej kariera nabrała tempa dzięki kontraktowi z wytwórnią Fox Film Corporation. W 1922 roku została wybrana do prestiżowego grona wschodzących gwiazd ekranu. Wystąpiła w ponad sześćdziesięciu produkcjach, m.in. „Hungry Hearts” (1922), „The Fire Fighters” (1927) oraz licznych westernach u boku Bucka Jonesa. W 1925 roku przeszła operację korekty nosa, co według ówczesnej prasy pozwoliło jej odejść od ról charakterystycznych i częściej grać główne postacie kobiece. W 1933 roku, po krótkiej i średnio udanej przygodzie z teatrem, Ferguson całkowicie porzuciła aktorstwo na rzecz public relations. Jako agentka PR odniosła spektakularny sukces: Reprezentowała takie ikony jak Henry Fonda, Barbara Stanwyck, Robert Taylor oraz Loretta Young (z którą współpracowała przez dziewiętnaście lat). Zyskała przydomek „suppress agent”, ponieważ słynęła z bezwzględnej ochrony prywatności swoich klientów i blokowania niewygodnych materiałów prasowych. Była dwukrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był aktor William Russell (od 1925 do jego śmierci w 1929), a drugim bankier Richard L. Hargreaves (od 1930 do jego śmierci w 1941). Na emeryturę przeszła w 1967 roku. Zmarła 14 marca 1977 roku w Clearwater na Florydzie w wieku 75 lat. Została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale. Posiada swoją gwiazdę na Hollywood Walk of Fame.