Ralph Graves, właściwie Ralph Taylor, urodził się 23 stycznia 1900 roku w Cleveland w stanie Ohio jako syn George’a H. Taylora oraz Lillian Taylor. Jego dzieciństwo naznaczyła tragedia – w 1904 roku jego biologiczny ojciec został zamordowany, co było szeroko komentowane w lokalnej prasie. Po ponownym zamążpójściu matki wychowywał się pod opieką ojczyma Johna Horsburgha. Choć przez pewien czas używał nazwiska Horsburgh, w świecie filmu przyjął pseudonim Ralph Graves, pod którym zdobył rozpoznawalność w Hollywood. Karierę aktorską rozpoczął jeszcze jako nastolatek w drugiej połowie lat 10. XX wieku. Jednym z najważniejszych etapów jego wczesnej kariery była współpraca z D.W. Griffithem, który obsadził go m.in. w filmach „The Greatest Question” (1919) oraz „Scarlet Days” (1919). W produkcjach tych Graves występował obok Lillian Gish i Richarda Barthelmessa, należąc do młodego pokolenia aktorów promowanych przez Griffitha. W pierwszej połowie lat dwudziestych zdobył popularność jako aktor komediowy. W latach 1924–1926 był jedną z ważnych gwiazd wytwórni Macka Sennetta, gdzie występował w licznych krótkometrażowych komediach slapstickowych. Szkoła Sennetta nauczyła go precyzyjnego komediowego timingu, który później wykorzystał również w filmach dźwiękowych. Pod koniec lat dwudziestych Graves związał się z rozwijającą się wytwórnią Columbia Pictures, gdzie rozpoczął współpracę z reżyserem Frankiem Caprą. Graves był nie tylko aktorem, ale także scenarzystą – to on napisał historię do filmu „Flight” (1929), jednego z pierwszych w pełni dźwiękowych dramatów lotniczych. Film wyreżyserował Capra. W tym okresie Graves często występował u boku Jacka Holta, z którym stworzył popularny ekranowy duet w filmach przygodowych i wojskowych, m.in. „Submarine” (1928) oraz „Dirigible” (1931). Produkcje te należały do najważniejszych wczesnych sukcesów Columbia Pictures. Graves próbował także swoich sił jako twórca filmowy. W 1926 roku napisał, wyreżyserował i wystąpił w filmie „Swell Hogan”, którego produkcję sfinansował młody Howard Hughes. Film jednak nie odniósł sukcesu i według wielu relacji nigdy nie trafił do szerokiej dystrybucji. W życiu prywatnym Ralph Graves był trzykrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była aktorka Marjorie Seaman, która zmarła w 1923 roku w wyniku komplikacji po porodzie ich syna, Ralpha Gravesa Jr. Następnie poślubił Virginię Goodwin, a później Betty Flournoy. W 1938 roku aktora dotknęła kolejna tragedia rodzinna – jego mała córka udusiła się w moskitierze wózka dziecięcego. W latach czterdziestych jego kariera filmowa stopniowo wygasała. Nadal jednak sporadycznie pracował jako scenarzysta i konsultant scenariuszowy przy produkcjach klasy B. Ostatni raz pojawił się na ekranie w filmie „Joe Palooka in the Counterpunch” (1949). Ralph Graves zmarł 18 lutego 1977 roku w Santa Barbara w Kalifornii w wieku 77 lat. Został pochowany na Santa Barbara Cemetery, gdzie spoczywa z dala od Hollywood, z którym przez wiele lat był związany zawodowo. Ralph Graves należy do pokolenia aktorów, którzy pomyślnie przeszli z epoki kina niemego do wczesnego kina dźwiękowego. Jako aktor, scenarzysta i współpracownik Franka Capry odegrał ważną rolę w początkowym okresie rozwoju Columbia Pictures, a jego współpraca z Jackiem Holtem stworzyła jeden z pierwszych w Hollywood modeli ekranowego duetu przygodowego.