Nora Cecil urodziła się 26 września 1878 roku w Londynie w Anglii w Wielkiej Brytanii. Karierę artystyczną rozpoczęła na scenie teatralnej, gdzie zdobyła klasyczne wykształcenie aktorskie charakterystyczne dla brytyjskiej tradycji scenicznej. Występowała w repertuarze dramatycznym i komediowym, rozwijając styl oparty na precyzji, kontroli gestu oraz wyrazistej dykcji. Doświadczenie to stało się fundamentem jej późniejszej pracy w filmie, do którego trafiła już w 1915 roku, debiutując w produkcji „The Arrival of Perpetua”. Tym samym należała do grona wczesnych pionierów kina niemego, aktywnych jeszcze w drugiej dekadzie XX wieku. W kolejnych latach zbudowała niezwykle rozległą filmografię, obejmującą ponad 240 produkcji. Stała się jedną z najbardziej zapracowanych aktorek charakterystycznych epoki studyjnej, regularnie pojawiając się zarówno w filmach niemych, jak i – z równym powodzeniem – w produkcjach dźwiękowych. Jej specjalnością były role surowych, zasadniczych kobiet – starych panien, wścibskich sąsiadek, nauczycielek, pielęgniarek czy domowych autorytetów, często o chłodnym usposobieniu i „kwaśnym” wyrazie twarzy. Dzięki swojej wyrazistej fizjonomii i przenikliwemu spojrzeniu stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy drugiego planu, szczególnie w komediach, gdzie jej powaga stanowiła idealny kontrast dla bardziej ekspresyjnych partnerów. W latach 30. osiągnęła szczyt swojej popularności jako aktorka charakterystyczna kina dźwiękowego. Jej wyraźny, lekko piskliwy brytyjski głos oraz doskonałe wyczucie rytmu dialogu sprawiały, że była niezwykle ceniona przez reżyserów komedii. Wystąpiła m.in. w epizodzie filmu „If I Had a Million” (1932), gdzie pojawiła się obok Charlesa Laughtona, a także była jedną z częstych partnerek ekranowych W.C. Fieldsa, grając w jego filmach takich jak „The Old Fashioned Way” (1934) oraz „You Can’t Cheat an Honest Man” (1939). Jej powściągliwa, niemal pedantyczna gra znakomicie kontrastowała z chaotyczną energią komika, co czyniło ich ekranowe zestawienie wyjątkowo efektownym. Jej charakterystyczna aparycja i sposób poruszania się były na tyle sugestywne, że stały się inspiracją dla twórców animacji w początkowym okresie rozwoju filmów rysunkowych, gdzie wykorzystywano podobne typy postaci drugoplanowych. Nora Cecil zmarła 1 maja 1951 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia. Pozostaje jedną z najbardziej wyrazistych aktorek charakterystycznych wczesnego Hollywood – artystką, która dzięki ogromnej pracowitości i jasno określonemu emploi stworzyła trwały archetyp surowej, zasadniczej kobiety, obecny w kinie przez kolejne dekady.