Arnold Lucy, urodzony 8 sierpnia 1865 roku w Tottenham w Anglii, był wybitnym brytyjskim aktorem charakterystycznym, którego kariera stanowiła wzorcowy przykład artysty łączącego tradycję teatru wiktoriańskiego z rodzącym się przemysłem filmowym XX wieku. Jako syn londyńskiego kupca Lucy od młodości wykazywał skłonności ku sztukom scenicznym, co pozwoliło mu na wypracowanie nienagannego warsztatu, opartego na precyzyjnej dykcji i oszczędnej gestykulacji. Jego niska sylwetka, charakterystyczne okulary i dystyngowana aparycja sprawiły, że stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych odtwórców ról profesorów, urzędników oraz surowych autorytetów. Swoją profesjonalną drogę rozpoczął na deskach angielskich teatrów w latach 90. XIX wieku. Do Stanów Zjednoczonych przybył jako ukształtowany artysta, debiutując na Broadwayu w 1912 roku w sztuce „The Butterfly on the Wheel”. Wbrew obiegowym opiniom, jego przygoda z kinem zaczęła się na długo przed erą dźwiękową; debiutował przed kamerą około 1915 roku i wystąpił w kilkudziesięciu niemych produkcjach, budując solidną renomę aktora charakterystycznego jeszcze przed przełomem technologicznym lat 20. Najważniejszym i najbardziej ikonicznym punktem w jego filmografii pozostaje rola profesora Kantorka w arcydziele Lewisa Milestone’a „All Quiet on the Western Front” (Na Zachodzie bez zmian, 1930). Jego kreacja nauczyciela, który z fanatycznym entuzjazmem wysyła swoich młodych uczniów na front I wojny światowej, stała się symbolem zaślepionego nacjonalizmu. Rola ta była tak sugestywna, że po premierze Lucy otrzymywał listy od weteranów wojennych, którzy twierdzili, że w jego postaci ujrzeli własnych pedagogów. Wystąpił również w takich produkcjach jak „City Girl” (1930) Friedricha Wilhelma Murnaua, „Unfaithful” (1931) oraz „Sherlock Holmes” (1932). Prywatnie Arnold Lucy był człowiekiem niezwykle skromnym i oczytanym, uchodzącym w środowisku za prawdziwego brytyjskiego dżentelmena starej daty. Choć w latach 30. zaczął ograniczać swoją aktywność zawodową, pozostał w Stanach Zjednoczonych, osiedlając się w południowej Kalifornii. Był ceniony przez najwybitniejszych reżyserów tamtej epoki za absolutny profesjonalizm i umiejętność nadawania drugoplanowym postaciom niezwykłego ciężaru gatunkowego. Arnold Lucy zmarł 15 grudnia 1945 roku w Londynie w wieku 80 lat. Pozostał w pamięci jako aktor, który potrafił jednym spojrzeniem zza szkieł okularów oddać złożoność ludzkiego charakteru i tragizm dziejowy. Jego biografia to hołd dla profesjonalizmu aktora charakterystycznego, którego kreacja w jednym z najważniejszych filmów antywojennych wszech czasów na zawsze zapewniła mu miejsce w panteonie legend światowego kina.