Earle Foxe urodził się 25 grudnia 1891 roku w Oxford w stanie Ohio jako syn Charlesa Aldricha Foxa (urodzonego w hrabstwie Butler w Ohio) oraz Evy May Herron, pochodzącej z Grand Rapids w stanie Michigan. Studiował na Ohio State University, gdzie aktywnie uczestniczył w przedstawieniach teatralnych. Zadebiutował filmowo w 1912 roku w „The Street Singer” dla Selig Polyscope Company, z którą był silnie związany w początkach kariery. Później współpracował z wytwórnią Kalem (m.in. w serii o Desperate Desmond). W epoce kina niemego wystąpił w ponad stu filmach. W „The Last of the Mohicans” (1920) zagrał kapitana Randolpha, co ugruntowało jego wizerunek „oficera z klasą”. Dzięki wysokiemu wzrostowi (ok. 188 cm), elegancji i opanowanej grze wyspecjalizował się w rolach tzw. „polished villains”. W czasie I wojny światowej służył we Francji i został ranny (zagazowany). W oficjalnych rejestrach armii figuruje najczęściej w stopniu First Lieutenant (porucznik). Przydomek „Major Earle Foxe” miał charakter środowiskowy i wiązał się głównie z jego działalnością edukacyjną. Należał do grona aktorów współpracujących z Johnem Fordem. W filmie „Upstream” (1927) zagrał główną rolę Erica Campbella. Produkcja ta przez dekady uchodziła za zaginioną i została odnaleziona w 2009 roku w Nowej Zelandii. Wystąpił także w „The Informer” (1935) oraz „My Darling Clementine” (1946). Ostatni, niekredytowany epizod zagrał w „The Last Hurrah” (1958), również w reżyserii Forda. Najważniejszym przedsięwzięciem jego życia było założenie w 1928 roku – wspólnie z Harrym Blackiem – Black-Foxe Military Institute przy Wilcox Avenue w Los Angeles. Była to jedna z najbardziej elitarnych szkół dla dzieci hollywoodzkich gwiazd. Uczyli się tam m.in. synowie Binga Crosby’ego, Judy Garland, Joan Crawford, Alana Ladda, Burta Lancastera, a także Robert Blake, Mickey Rooney oraz – krótko – George Lucas. Szkoła posiadała własne stajnie i basen olimpijski. Foxe projektował mundury kadetów i wymagał ścisłej etykiety – uczniowie spożywali posiłki przy srebrnej zastawie i salutowali mu na korytarzach. Instytut został zamknięty w 1968 roku, kilka lat po przejściu Foxe’a na emeryturę. Był zapalonym żeglarzem i członkiem elitarnych klubów jachtowych w Kalifornii, utrzymując rozległe kontakty w środowisku filmowym. W 1923 roku poślubił Gladys Elizabeth Borum (znaną także jako Gladys Borum Tenison – nazwisko Tenison pochodziło od jej pierwszego męża, Jamesa Tenisona). Foxe adoptował jej syna, który pierwotnie nosił nazwisko Chester Tenison, a po adopcji znany był jako Chester E. Foxe. Earle Foxe zmarł 10 grudnia 1973 roku w Los Angeles w wieku 81 lat. Został poddany kremacji. Tablica pamiątkowa jego i żony znajduje się na cmentarzu Hollywood Forever Cemetery, w Cathedral Mausoleum (Nisza 1204). Pozostaje postacią łączącą kino niemego okresu Hollywood z legendą elitarnej szkoły wojskowej, która wychowała kolejne pokolenie ludzi filmu – aktorem, który w pełni utożsamił się z wizerunkiem oficera i dżentelmena także poza ekranem.