James Ellison urodził się 4 maja 1910 roku w Guthrie Center w stanie Iowa w Stanach Zjednoczonych jako James Ellison Smith, syn Johna Smitha oraz Leny Smith. Jego ojciec prowadził działalność gospodarczą związaną z budownictwem, natomiast matka zajmowała się domem. W młodości przeniósł się wraz z rodziną do Kalifornii, gdzie dorastał i zdobywał wykształcenie. Początkowo interesował się sportem i rozważał karierę w tym kierunku, jednak ostatecznie zdecydował się na aktorstwo. Przyjął pseudonim artystyczny James Ellison, będący odwróceniem jego imion i nazwiska, co było wówczas częstą praktyką w Hollywood. Karierę filmową rozpoczął na początku lat 30., początkowo pojawiając się w niewielkich rolach. Przełomem okazał się udział w filmie „Anne of Green Gables” (1934) („Ania z Zielonego Wzgórza”), gdzie wcielił się w postać Gilberta Blythe’a. Produkcja ta była istotnym wydarzeniem, również ze względu na występ aktorki Anne Shirley w roli tytułowej, a Ellison dzięki tej roli zwrócił na siebie uwagę producentów jako młody aktor o dużym potencjale. Największą rozpoznawalność i popularność przyniosła mu jednak rola Johnny’ego Nelsona w serii filmów o Hopalongu Cassidym, w których występował u boku Williama Boyda. W latach 1935–1937 zagrał tę postać w 28 filmach, stając się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów westernowych tamtego okresu. Rola ta ugruntowała jego wizerunek jako lojalnego towarzysza głównego bohatera – odważnego, uczciwego i pełnego energii młodego mężczyzny. Seria cieszyła się ogromną popularnością wśród widzów i stanowiła fundament jego kariery filmowej. W drugiej połowie lat 30. Ellison otrzymał szansę występu w bardziej prestiżowej produkcji. W filmie „The Plainsman” (1936) („Niezwyciężony”) w reżyserii Cecila B. DeMille’a wcielił się w postać Buffalo Billa, partnerując Gary’emu Cooperowi, który grał Dzikiego Billa Hickoka. Udział w tym wysokobudżetowym widowisku historycznym był ważnym krokiem w jego karierze i potwierdził jego zdolność do odnajdywania się w produkcjach o większej skali. Choć Ellison był kojarzony głównie z westernami i filmami przygodowymi, potrafił również odnaleźć się w innych gatunkach. Jednym z najbardziej interesujących przykładów jest jego rola w filmie „I Walked with a Zombie” (1943) („Wędrowałem z zombie”), uznawanym dziś za klasykę psychologicznego horroru wytwórni RKO. Produkcja ta wyróżniała się nastrojową atmosferą i odejściem od typowych schematów kina grozy, a udział Ellisona pokazał jego większe możliwości aktorskie. W latach 40. kontynuował intensywną działalność filmową, występując w licznych westernach, dramatach i filmach przygodowych. Jego ekranowy wizerunek pozostawał spójny – był aktorem o klasycznej prezencji, często obsadzanym w rolach pozytywnych bohaterów, oficerów, kowbojów czy pionierów. Nie należał do największych gwiazd Hollywood, jednak przez wiele lat utrzymywał stabilną pozycję jako solidny i rozpoznawalny aktor kina gatunkowego. W latach 50. jego aktywność filmowa zaczęła stopniowo maleć, a Ellison coraz częściej pojawiał się w produkcjach telewizyjnych. Westerny telewizyjne stały się naturalnym przedłużeniem jego kariery, pozwalając mu utrzymać kontakt z widownią w zmieniającym się krajobrazie przemysłu rozrywkowego. Z czasem zdecydował się jednak ograniczyć działalność aktorską. Po zakończeniu kariery filmowej nie wycofał się całkowicie z życia zawodowego. Z powodzeniem zajął się działalnością w branży nieruchomości, zakładając firmę Ellison Real Estate w Santa Barbara. Odniósł w tej dziedzinie znaczący sukces, co świadczyło o jego przedsiębiorczości i zdolności do odnalezienia się poza światem filmu. W życiu prywatnym był związany z aktorką Gertrude Durkin, którą poślubił w 1937 roku. Ich małżeństwo trwało aż do jej śmierci w 1972 roku i uchodziło za stabilne i trwałe, co w realiach Hollywood tamtego okresu nie było częste. James Ellison zmarł 23 grudnia 1993 roku w Montecito w stanie Kalifornia. Pozostaje przykładem aktora, który zbudował swoją pozycję dzięki konsekwencji, pracowitości i umiejętności odnalezienia się w kinie popularnym. Jego rola w serii o Hopalongu Cassidym zapewniła mu trwałe miejsce w historii westernu, a udział w filmach takich jak „The Plainsman” czy „I Walked with a Zombie” pokazuje, że jego dorobek wykraczał poza jeden gatunek. Dzięki swojej wszechstronności i profesjonalizmowi zapisał się jako ważna postać kina amerykańskiego pierwszej połowy XX wieku.