John Halliday urodził się 14 września 1884 roku w Brooklynie w Nowym Jorku jako syn szkockich rodziców, którzy wkrótce po jego narodzinach powrócili do Wielkiej Brytanii. Wychowywał się i kształcił głównie w Szkocji, z którą przez całe życie czuł silną więź kulturową. Otrzymał techniczne wykształcenie i przygotowywał się do zawodu inżyniera górnictwa. W młodości wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie pracował w kopalniach złota w Nevadzie, zanim ostatecznie zdecydował się porzucić tę profesję na rzecz teatru. Wcześniej służył w brytyjskiej kawalerii podczas II wojny burskiej, co ukształtowało jego nienaganną postawę i wojskową dyscyplinę, widoczną później w jego ekranowym wizerunku. Karierę aktorską rozpoczął na scenie, a następnie w kinie niemym – już w 1911 roku pojawił się w filmie „The Woman”. Przez kolejne lata rozwijał intensywną działalność teatralną, występując w ponad trzydziestu produkcjach broadwayowskich, w tym w głośnym „The Circle” (1921). Jego dystyngowana prezencja, doskonała dykcja i naturalna elegancja sprawiły, że w epoce kina dźwiękowego stał się wzorcem „wyrafinowanego Amerykanina”, mimo wyraźnych brytyjskich korzeni. W latach trzydziestych należał do najbardziej rozpoznawalnych aktorów charakterystycznych w MGM. W „The Thin Man” (1934) zagrał Chrisa Wynanta, a w „Holiday” (1938) wcielił się w Edwarda Setona, ojca bohaterki granej przez Katharine Hepburn. Najbardziej znaną rolą pozostaje kreacja Setha Lorda w „The Philadelphia Story” (1940), gdzie ponownie partnerował Hepburn. Wystąpił także w „Intermezzo” (1939) u boku Ingrid Bergman w jej amerykańskim debiucie oraz w „Lydia” (1941) z Merle Oberon. Był żonaty z aktorką Eleanor Griffith, z którą tworzył jedną z najbardziej eleganckich par broadwayowskich. Znany był z zamiłowania do żeglarstwa i podróży morskich. W 1941 roku, będąc u szczytu kariery jako aktor charakterystyczny, niespodziewanie opuścił Hollywood i przeniósł się na Hawaje, deklarując zmęczenie przemysłem filmowym. W Honolulu prowadził spokojne życie, oddając się sportom wodnym i inwestycjom, które zapewniły mu finansową niezależność. Zmarł 17 października 1947 roku w Honolulu na Hawajach na skutek choroby serca. Jego prochy zostały przewiezione do Nowego Jorku i złożone na Kensico Cemetery. John Halliday zapisał się w historii kina jako uosobienie arystokratycznej elegancji i powściągliwego autorytetu. Łączył doświadczenie teatru brytyjskiego z amerykańskim systemem studyjnym, tworząc trwały ekranowy archetyp ojca z wyższych sfer – postaci chłodnej, lecz niepozbawionej godności i moralnego ciężaru.