Eugene O’Brien urodził się 14 listopada 1880 roku w Boulder w stanie Kolorado. Był amerykańskim aktorem kina niemego, który największą popularność osiągnął w drugiej połowie lat dziesiątych XX wieku jako ekranowy amant i bohater melodramatów. W okresie swojej największej aktywności należał do grona rozpoznawalnych aktorów hollywoodzkich, regularnie obsadzanych w produkcjach pełnometrażowych epoki. Swoją karierę artystyczną rozpoczął w teatrze, gdzie zdobywał doświadczenie sceniczne jeszcze przed wejściem do przemysłu filmowego. Teatralne przygotowanie miało wyraźny wpływ na jego styl gry, oparty na powściągliwej ekspresji, klarownej mimice i spokojnym budowaniu emocji, co szczególnie dobrze odpowiadało estetyce kina niemego. Do filmu trafił w połowie lat dziesiątych, w okresie dynamicznego rozwoju amerykańskiej kinematografii. Najważniejszy etap jego kariery przypada na lata 1916–1922. W tym czasie Eugene O’Brien był często obsadzany w rolach romantycznych i dramatycznych, tworząc wizerunek szlachetnego, uczuciowego bohatera. Do filmów z jego udziałem należy między innymi „Rebecca of Sunnybrook Farm” z 1917 roku, który przyniósł mu największą rozpoznawalność, a także inne melodramaty i filmy obyczajowe z końca lat dziesiątych i początku lat dwudziestych, w których regularnie pojawiał się w rolach pierwszoplanowych. W szczytowym okresie kariery O’Brien był postrzegany jako aktor solidny i wiarygodny, choć nie osiągnął statusu największych ikon swojego pokolenia. Jego ekranowa obecność opierała się na naturalności i wewnętrznym spokoju, a nie na efektownej ekspresji, co zapewniało mu stałe zatrudnienie, ale jednocześnie sprawiało, że wraz ze zmianą gustów publiczności jego pozycja zaczęła stopniowo słabnąć. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego jego kariera zaczęła wygasać. Zmieniające się realia przemysłu filmowego oraz nowy typ gwiazd sprawiły, że coraz rzadziej otrzymywał znaczące role. Ostatecznie wycofał się z czynnej działalności aktorskiej, podobnie jak wielu aktorów, których kariery były silnie związane z estetyką kina niemego. Życie prywatne Eugene’a O’Briena pozostawało poza zainteresowaniem prasy i nie było obciążone skandalami. Po zakończeniu kariery filmowej prowadził spokojne życie z dala od Hollywood, nie podejmując prób powrotu do zawodu ani aktywnej działalności publicznej. Eugene O’Brien zmarł 29 kwietnia 1966 roku w Los Angeles w Kalifornii w wieku 85 lat. Przyczyną śmierci było zapalenie płuc. Z perspektywy historii kina Eugene O’Brien pozostaje reprezentatywnym przykładem hollywoodzkiego amanta epoki kina niemego, którego kariera rozwinęła się w czasie dominacji melodramatu i filmu romantycznego, a następnie wygasła wraz z nadejściem kina dźwiękowego.