Samuel Goodman Hoffenstein urodził się 8 lub 9 października 1890 roku w miejscowości Kera w Rosji (według innych źródeł w Odessie na dzisiejszej Ukrainie). Pochodził z rodziny żydowskiej; był synem Josiaha Mayera oraz Taube Gity Kahn Hoffenstein, z którymi jako czterolatek wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, osiedlając się w Wilkes-Barre w Pensylwanii. Samuel odebrał staranne wykształcenie, kończąc w 1911 roku Lafayette College z tytułem licencjata (Ph.B.), gdzie zyskał przydomek „literackiego rekina” swojej klasy. Z zawodu był dziennikarzem, poetą oraz scenarzystą, a swoją drogę zawodową rozpoczął jako dyrektor szkoły w Wilkes-Barre oraz reporter lokalnej gazety „Times-Leader”. Jego kariera nabrała tempa po przeprowadzce do Nowego Jorku, gdzie pracował jako krytyk dramatyczny dla „New York Sun” oraz agent prasowy producenta Ala Woodsa, jednocześnie zyskując sławę jako autor błyskotliwych i satyrycznych wierszy. Do jego największych osiągnięć zawodowych należą dwie nominacje do Oscara za najlepszy scenariusz adaptowany: w 1932 roku za film Doktor Jekyll i pan Hyde oraz w 1945 roku za kultowy kryminał noir Laura. W trakcie swojej pracy w Hollywood, głównie dla wytwórni Paramount oraz 20th Century Fox, współtworzył scenariusze do ponad trzydziestu produkcji, w tym do tak znanych tytułów jak Phantom of the Opera (1943) czy Cluny Brown (1946), a także publikował cenione tomy poezji, m.in. Poems in Praise of Practically Nothing. W życiu osobistym Samuel Hoffenstein był żonaty z Edith Morgan, którą poślubił w 1927 roku. Znany był ze swojego niezwykle ciętego dowcipu oraz pesymistycznego, choć pełnego ironii spojrzenia na świat, co znajdowało odzwierciedlenie zarówno w jego twórczości poetyckiej, jak i w konstruowaniu filmowych postaci. Samuel Hoffenstein zmarł nagle 6 października 1947 roku w Los Angeles na skutek ataku serca, zaledwie kilka dni przed swoimi pięćdziesiątymi siódmymi urodzinami. Został pochowany na cmentarzu Hillside Memorial Park w Culver City. Hoffenstein był autorem jednego z najbardziej znanych dwuwierszy w literaturze amerykańskiej, w którym z ironią stwierdził, że między kołyską a grobem leżą jedynie strzyżenie i golenie. Choć zasłynął głównie jako scenarzysta, jego ostatni tom poezji zatytułowany Pencil in the Air ukazał się zaledwie trzy dni po jego śmierci i natychmiast zdobył uznanie krytyków za wybitne połączenie humoru z melancholią. Co ciekawe, mimo ogromnego dorobku filmowego, Samuel uważał pisanie dla Hollywood za zajęcie drugorzędne względem swojej poezji, choć to właśnie jego poprawki do scenariusza filmu Laura sprawiły, że produkcja ta została podniesiona z kategorii kina klasy B do rangi wielkiego hitu.