Jean Calhoun, właściwie Mary Alice Crawford, urodziła się 1 kwietnia 1891 roku w Columbus w stanie Georgia w Stanach Zjednoczonych. Była córką Martina Jenkinsa Crawforda Jr., prawnika z Georgii, oraz Nellie Calhoun Crawford, od której nazwiska panieńskiego wywodził się jej późniejszy pseudonim sceniczny. Pochodziła z rodziny o znaczącej pozycji społecznej na amerykańskim Południu. Jej dziadkiem był Martin Jenkins Crawford, polityk, kongresmen Stanów Zjednoczonych oraz sędzia Sądu Najwyższego Georgii, a w czasie wojny secesyjnej delegat do Tymczasowego Kongresu Skonfederowanych Stanów Ameryki. W młodości odebrała staranne wykształcenie w prestiżowej szkole dla dziewcząt w Georgii, gdzie uczono m.in. dykcji, literatury oraz jazdy konnej – umiejętności typowych dla południowej arystokracji tamtego okresu. Zanim rozpoczęła karierę filmową, pracowała jako modelka w Atlancie i Nowym Jorku, reklamując luksusowe suknie i modę wieczorową. Jej jasna cera i elegancka prezencja sprawiały, że była szczególnie ceniona przez fotografów. Do świata filmu weszła w drugiej połowie lat 10., przyjmując pseudonim Jean Calhoun, który miał brzmieć nowocześniej niż jej prawdziwe nazwisko. Jednym z jej wczesnych sukcesów był występ w filmie „The Hope Chest” (1919), w którym zagrała u boku Richarda Barthelmessa. W tym samym okresie pojawiła się także w filmie „The Winning Girl” (1919), gdzie partnerowała Shirley Mason. Produkcje te utrwaliły jej wizerunek subtelnej, eleganckiej bohaterki – często określanej w prasie jako „południowa dama”. W kolejnych latach wystąpiła w kilku popularnych filmach epoki kina niemego, m.in. w „The Fighting Lover” (1921) oraz „The Cub Reporter” (1922), w którym zagrała u boku Richarda Talmadge’a. Przez pewien czas była związana kontraktem z wytwórnią Jesse’ego Lasky’ego, która później stała się częścią studia Paramount. Mimo obiecującej kariery filmowej wycofała się z kina około 1923 roku, tłumacząc swoją decyzję zmęczeniem życiem w Hollywood. W życiu prywatnym była żoną Johna K. Faheya, znanego agenta literackiego i filmowego. Ich małżeństwo było szeroko komentowane w środowisku hollywoodzkim, choć sama Jean Calhoun starała się unikać skandali i życia towarzyskiego charakterystycznego dla branży filmowej. Po zakończeniu kariery prowadziła spokojne życie, zajmując się m.in. kolekcjonowaniem antyków oraz działalnością charytatywną. Jean Calhoun zmarła 25 sierpnia 1958 roku w Los Angeles w Kalifornii w wieku 67 lat. Została skremowana, a jej prochy złożono w Chapel of the Pines Crematory. Choć jej kariera filmowa trwała stosunkowo krótko, Jean Calhoun pozostaje jedną z aktorek wczesnego Hollywood, które reprezentowały elegancki styl gry charakterystyczny dla epoki kina niemego. Jej nazwisko do dziś pojawia się w historycznych kronikach Columbus w Georgii jako jednej z pierwszych kobiet z tego regionu, które odniosły sukces w rozwijającym się przemyśle filmowym.