Doris Lloyd urodziła się 3 lipca 1896 roku w Liverpoolu w Anglii w Wielkiej Brytanii jako Hessy Doris Lloyd. Była córką Edwarda Lloyda oraz Elizabeth z domu Evans. Dorastała w środowisku brytyjskiej klasy średniej, a jej edukacja obejmowała naukę w szkołach w Liverpoolu oraz późniejsze kształcenie artystyczne, które ukierunkowało ją na karierę sceniczną. Karierę aktorską rozpoczęła na scenie teatralnej w Wielkiej Brytanii, występując w repertuarze dramatycznym i komediowym. W kolejnych latach przeniosła się do Stanów Zjednoczonych, gdzie kontynuowała działalność sceniczną, pojawiając się na Broadwayu i zdobywając doświadczenie w pracy przed amerykańską publicznością. Jej styl gry cechowała elegancja oraz wyrazista dykcja, co miało szczególne znaczenie w okresie przejścia do kina dźwiękowego. Do filmu trafiła w latach 20. XX wieku i szybko zaczęła pojawiać się w produkcjach hollywoodzkich, specjalizując się w rolach charakterystycznych, często o wyraźnym brytyjskim rysie. W 1930 roku wystąpiła w filmie „Clancy in Wall Street”, gdzie zagrała rolę Mrs. MacLean, wpisując się w grono aktorów charakterystycznych, którzy brali udział w produkcjach przejściowych między kinem niemym a dźwiękowym. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego jej kariera nabrała dodatkowego rozpędu. Dzięki wyraźnej wymowie i doświadczeniu teatralnemu bez trudu odnalazła się w nowych realiach technologicznych. Występowała w licznych filmach lat 30. i 40., budując reputację jednej z najbardziej rozpoznawalnych aktorek drugiego planu. W jej dorobku znajdują się role w produkcjach takich jak „Berkeley Square” (1933), „If I Were King” (1938), „The Scarlet Claw” (1944) oraz „The Lodger” (1944), w którym wcieliła się w postać Jennie, współtworząc duszną, wiktoriańską atmosferę filmu inspirowanego historią Kuby Rozpruwacza. Jej występ w tym obrazie, u boku Lairda Cregara, należy do najbardziej cenionych ról w jej karierze. W latach późniejszych rozszerzyła działalność o pracę w dubbingu. Użyczyła głosu postaci Róży w animowanym filmie „Alicja w Krainie Czarów” (1951), gdzie jej charakterystyczna, wyniosła brytyjska dykcja doskonale wpisała się w styl produkcji Disneya. Jej kariera obejmowała również okres powojenny i sięgała aż lat 60. XX wieku. Wystąpiła m.in. w filmie „Dźwięki muzyki” (1965), gdzie zagrała rolę Baronowej Ebberfeld, co potwierdza jej długowieczność zawodową i zdolność adaptacji do zmieniających się realiów kina. W życiu prywatnym była związana ze środowiskiem artystycznym, jednak jej życie osobiste pozostawało w dużej mierze poza zainteresowaniem mediów. Przez wiele lat mieszkała w Kalifornii, gdzie kontynuowała działalność zawodową. Doris Lloyd zmarła 21 maja 1968 roku w Santa Barbara w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych na skutek choroby serca w wieku 71 lat. Została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale. Pozostaje jedną z charakterystycznych aktorek drugiego planu klasycznego Hollywood, której obecność w licznych produkcjach przyczyniła się do budowania wiarygodności i atmosfery filmów epoki. Jej kariera, obejmująca okres od kina niemego po wielkie produkcje lat 60., stanowi przykład trwałości i profesjonalizmu aktorskiego w historii kina.