Jane Darwell urodziła się 15 października 1879 roku w Palmyrze w stanie Missouri w Stanach Zjednoczonych jako Patti Woodard. Jej ojcem był William R. Woodard, wpływowy przedsiębiorca i prezes linii kolejowej Louisville & Nashville Railroad, natomiast matką była Mary Woodard. Dorastała w zamożnym i konserwatywnym środowisku, które nie akceptowało kariery scenicznej. Wbrew oczekiwaniom rodziny zdecydowała się jednak na aktorstwo i przyjęła pseudonim „Jane Darwell”, aby nie narażać nazwiska ojca na publiczne kontrowersje. Odebrała wykształcenie i rozpoczęła działalność sceniczną, zdobywając doświadczenie w teatrze repertuarowym oraz na Broadwayu. Karierę filmową rozpoczęła jeszcze w epoce kina niemego, jednak prawdziwe uznanie przyszło wraz z nadejściem filmu dźwiękowego. W latach 30. i 40. stała się jedną z najbardziej charakterystycznych aktorek drugoplanowych Hollywood. Jej ekranowe emploi opierało się na kreowaniu postaci ciepłych, prostolinijnych kobiet – matek, gospodyń i opiekunek – które uosabiały moralną siłę i stabilność w trudnych czasach. W tym okresie często pojawiała się w filmach z udziałem Shirley Temple, m.in. w „Bright Eyes” (1934) czy „The Poor Little Rich Girl” (1936), gdzie jej obecność współtworzyła obraz idealizowanego świata rodzinnego. Najważniejszym osiągnięciem w jej karierze była rola Ma Joad w filmie „The Grapes of Wrath” (1940) w reżyserii Johna Forda. Kreacja ta przyniosła jej Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. W chwili otrzymania nagrody miała 61 lat, a stworzona przez nią postać stała się symbolem siły i godności zwykłych ludzi dotkniętych skutkami Wielkiego Kryzysu. Jej interpretacja była szeroko uznawana za jedno z najbardziej przejmujących przedstawień macierzyństwa w historii kina. W trakcie wieloletniej kariery wystąpiła w blisko dwustu produkcjach filmowych, budując imponujący dorobek obejmujący różnorodne gatunki i role charakterystyczne. Pojawiła się między innymi w „Jesse James” (1939), „The Ox-Bow Incident” (1943) oraz wielu innych filmach, w których jej obecność nadawała scenom autentyczności i emocjonalnej wiarygodności. Szczególne miejsce w jej biografii zajmuje jej ostatni występ filmowy w „Mary Poppins” (1964), gdzie zagrała Kobietę z Ptaszym Ziarnem. W czasie realizacji była już na emeryturze i mieszkała w Motion Picture & Television Country House and Hospital w Woodland Hills. Walt Disney osobiście odwiedził ją, prosząc o udział w filmie. Jej krótka, lecz niezwykle poruszająca scena, związana z piosenką „Feed the Birds”, stała się jednym z najbardziej emocjonalnych momentów całej produkcji i symbolicznym zwieńczeniem jej kariery. W życiu prywatnym nie była zamężna i nie miała dzieci, pozostając osobą silnie związaną ze środowiskiem filmowym oraz instytucjami wspierającymi artystów. W późniejszych latach aktywnie wspierała Motion Picture & Television Fund, a ostatni okres życia spędziła w ośrodku prowadzonym przez tę organizację. Jane Darwell zmarła 13 sierpnia 1967 roku w Woodland Hills w Los Angeles w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych na skutek ataku serca, w Motion Picture & Television Country House and Hospital. Została pochowana na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale w Kalifornii. Jane Darwell pozostaje jedną z najważniejszych aktorek charakterystycznych klasycznego Hollywood, której kreacje ukształtowały archetyp „matki Ameryki” w kinie, a jej dorobek – obejmujący niemal dwieście filmów – stanowi trwały element historii amerykańskiej kinematografii.