Michèle Morgan przyszła na świat 29 lutego 1920 roku w Neuilly-sur-Seine we Francji jako Simone Renée Roussel. Wychowywała się w Dieppe, jednak jako czternastolatka uciekła do Paryża, by realizować marzenia o aktorstwie, opłacając lekcje dramatyczne u René Simona z własnych oszczędności. Dzięki niezwykłej fotogeniczności oraz przeszywającym, jasnym oczom, które stały się jej znakiem rozpoznawczym, szybko zadebiutowała na wielkim ekranie. Już jako siedemnastolatka zyskała status gwiazdy dzięki roli w dramacie „Gribouille” (1937), jednak to współpraca z Marcelem Carné przy arcydziele realizmu poetyckiego „Le Quai des brumes” (1938) zapewniła jej nieśmiertelność. Scena, w której Jean Gabin wypowiada do niej słynne słowa: „T'as de beaux yeux, tu sais” („Masz piękne oczy, wiesz”), na co ona odpowiada: „Embrasse-moi” („Pocałuj mnie”), na stałe wpisała się w historię światowej kinematografii. W czasie II wojny światowej Michèle Morgan wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie podpisała kontrakt z wytwórnią RKO. Co ciekawe, była ona pierwszym wyborem do roli Ilsy Lund w kultowej „Casablance”, jednak z powodu zbyt wysokich żądań finansowych jej agenta rolę tę ostatecznie otrzymała Ingrid Bergman. Choć w Hollywood wystąpiła w takich produkcjach jak „Joan of Paris” (1942) oraz „Higher and Higher” (1943), amerykański system studyjny nie w pełni wykorzystał jej potencjał. Po powrocie do powojennej Francji odniosła swój największy triumf artystyczny, zdobywając w 1946 roku nagrodę dla najlepszej aktorki na pierwszym w historii Festiwalu Filmowym w Cannes za rolę niewidomej Gertrudy w filmie „La Symphonie pastorale”. Było to pierwsze w dziejach festiwalu wyróżnienie Prix d'interprétation féminine. W kolejnych latach odrzuciła między innymi rolę w „The Night of the Hunter” (1955), nie chcąc grać postaci ginącej na początku opowieści. W życiu prywatnym aktorka była dwukrotnie zamężna. Jej pierwszym mężem był amerykański aktor William Marshall, z którym miała syna Mike’a. Po rozwodzie poślubiła francuskiego aktora Henriego Vidala, a po jego przedwczesnej śmierci związała się na czterdzieści sześć lat z reżyserem i scenarzystą Gérardem Ourym. Choć żyli jak małżeństwo, ich relacja nigdy nie została sformalizowana. Michèle Morgan słynęła z ogromnej klasy i dyskrecji. Po wycofaniu się z kina poświęciła się malarstwu, tworząc niemal codziennie w swojej paryskiej pracowni. Jej styl, pełen żywych kolorów i abstrakcyjnych form, stanowił intrygujący kontrast dla jej chłodnego, zdystansowanego wizerunku ekranowego. Michèle Morgan zmarła 20 grudnia 2016 roku w Meudon pod Paryżem w wieku 96 lat. Została pochowana na cmentarzu Montparnasse. Pozostawiła po sobie dorobek obejmujący ponad siedemdziesiąt ról filmowych, będąc symbolem francuskiego szyku i profesjonalizmu. W 1992 roku otrzymała honorowego Cezara za całokształt twórczości, a jej wkład w kulturę został uhonorowany najwyższymi odznaczeniami państwowymi, w tym Krzyżem Wielkim Legii Honorowej. Do dziś jest wspominana jako artystka, która potrafiła hipnotyzować spojrzeniem, łącząc elegancję z głęboką wrażliwością emocjonalną.