Aline MacMahon przyszła na świat 3 maja 1899 roku w McKees Rocks w stanie Pensylwania. Wychowywała się w rodzinie o silnych tradycjach intelektualnych; jej ojciec był redaktorem, co sprzyjało jej wczesnemu zainteresowaniu literaturą. Z zawodu była aktorką teatralną i filmową, która dzięki wykształceniu odebranemu w prestiżowym Barnard College oraz niezwykłej inteligencji scenicznej stała się jedną z najbardziej szanowanych artystek Hollywood. Specjalizowała się w rolach kobiet silnych i mądrych, które stanowiły moralny kompas prezentowanych historii, a jej intelektualny styl gry był wynikiem solidnych studiów, co wyróżniało ją na tle ówczesnych gwiazd. Pracę zawodową rozpoczęła na Broadwayu, debiutując w filmie „Five Star Final” (1931). Do jej najważniejszych osiągnięć należą role w takich produkcjach jak „Gold Diggers of 1933” (1933), gdzie stworzyła rewolucyjną postać Trixie Lorraine – chłodnej profesjonalistki kierującej się pragmatyzmem – oraz „Dragon Seed” (1944), za którą otrzymała nominację do Oscara. Wystąpiła również w głośnych filmach „Silver Dollar” (1932) oraz „The Search” (1948). W latach 50. XX wieku jej kariera została drastycznie zahamowana; ze względu na liberalne poglądy i zaangażowanie społeczne jej nazwisko znalazło się w publikacji „Red Channels”, co uczyniło ją ofiarą czarnej listy Hollywood. Zmusiło to aktorkę do skupienia się na pracy w teatrze i telewizji, gdzie kontynuowała budowanie wielowymiarowych postaci. W życiu prywatnym od 1928 roku była żoną architekta Clarence’a Steina, z którym tworzyła niezwykle zgrany, choć nietypowy duet. Przez lata funkcjonowali w małżeństwie na odległość, co pozwalało obojgu na realizację niezależnych karier przy zachowaniu głębokiej więzi intelektualnej. Para nie miała dzieci. Prywatnie Aline MacMahon była osobą o wielkim zaangażowaniu społecznym; w czasie II wojny światowej aktywnie działała na rzecz pomocy uchodźcom. Cieszyła się opinią intelektualistki, która zawsze przedkładała rzetelność artystyczną nad blichtr czerwonych dywanów. Po zakończeniu aktywnej pracy w latach 60. powróciła do Nowego Jorku, oddając się projektom kulturalnym. Aline MacMahon zmarła 12 października 1991 roku w Nowym Jorku w wieku 92 lat, a przyczyną zgonu było zapalenie płuc. Po śmierci jej ciało zostało skremowane. Pozostawiła po sobie opinię jednej z najwybitniejszych artystek charakterystycznych, która swoją niezłomną postawą i talentem udowodniła, że drugoplanowe postacie mogą posiadać głębię dorównującą głównym bohaterom. Aktorka słynęła z nienagannej dykcji i zdolności do nadawania powagi każdej scenie. Choć rzadko grała typowe role amantek, jej wkład w sukces dramatów społecznych był nieoceniony. Aline MacMahon pozostaje symbolem klasy i profesjonalizmu złotych lat Hollywood, będąc niezbędnym elementem trwałej i wartościowej sztuki filmowej, która przetrwała nawet trudne czasy politycznych represji.