David Manners (właściwie Rauff de Ryther Daigh Acklom) urodził się 29 kwietnia 1900 roku w Halifax w Nowej Szkocji w Kanadzie. Był synem George’a Ackloma, znanego pisarza i redaktora, oraz Lilian Manners, pochodzącej z brytyjskiej arystokracji (rodzina książąt Rutland). To właśnie panieńskie nazwisko matki przyjął jako pseudonim artystyczny. David od młodości wykazywał zamiłowanie do nauki i przyrody – studiował leśnictwo na University of Toronto, co kontrastowało z jego późniejszym wizerunkiem eleganckiego aktora salonowego. Jego debiut w Hollywood nastąpił w 1930 roku, kiedy to został zauważony przez reżysera Jamesa Whale’a na przyjęciu w Hollywood i natychmiast obsadzony w wojennym hicie „Journey’s End” (1930). Szybko zdobył rozpoznawalność jako „dyżurny amant” klasycznych horrorów i dramatów, mimo że sam nigdy nie przepadał za tym gatunkiem. Wystąpił w takich produkcjach jak „Dracula” (1931), „The Mummy” (1932) i „The Black Cat” (1934), ale prywatnie uważał pracę nad „Draculą” za nudną i nigdy nie obejrzał filmu w całości. Manners grał także u boku Katharine Hepburn w jej debiucie filmowym „A Bill of Divorcement” (1932) oraz w produkcji Franka Capry „The Miracle Woman” (1931) z Barbarą Stanwyck. Mimo popularności w horrorach, cenił sobie teatr, literaturę i życie spokojne. Na planie zachowywał dystans do kolegów – jego relacje z Belą Lugosim były chłodne, a samego Lugosiego uważał za człowieka dziwnego i zdystansowanego. Z kolei z Borisem Karloffem współpracował z przyjemnością, podziwiając jego inteligencję i brytyjskie poczucie humoru. W 1936 roku, w pełni świadomy swojej popularności, Manners radykalnie opuścił Hollywood, twierdząc, że nienawidzi przemysłu filmowego i braku prywatności. Przeniósł się na ranczo w Yucca Valley na pustyni Mojave, gdzie prowadził skromne życie, zajmując się malarstwem i pisaniem. Jego pejzaże pustynne w stylu modernistycznym były wystawiane w galeriach w Kalifornii, a książki, w tym powieść „Under Running Laughter” (1943), zdobyły uznanie w literackich kręgach. Na ranczu był również pionierem zdrowego stylu życia, uprawiając własną żywność oraz praktykując medytację i jogę. Od 1948 roku jego partnerem życiowym był dramaturg Frederic Larsen, z którym pozostawał aż do śmierci Larsena w 1994 roku. Manners spalił większość swoich pamiątek filmowych, chcąc całkowicie odciąć się od Hollywood. Nigdy nie powrócił do kina, mimo setek ofert, nawet od największych studiów, i nie posiadał gwiazdy w Hollywood Walk of Fame. David Manners zmarł 23 grudnia 1998 roku w Santa Barbara w Kalifornii w wieku 98 lat z przyczyn naturalnych. Zgodnie z jego wolą ciało zostało skremowane, a prochy rozrzucone na plaży w Santa Barbara. Mimo dziesięcioleci spędzonych w USA, zawsze podkreślał swoje kanadyjskie korzenie i sentyment do Nowej Szkocji. Jego życie i kariera pozostają wyjątkowym przykładem aktora, który osiągnął ogromną popularność w Hollywood, a następnie świadomie odrzucił ją, wybierając życie prywatne, twórczość literacką i artystyczną niezależność.