Taylor Holmes urodził się 16 maja 1878 roku w Newark w stanie New Jersey w Stanach Zjednoczonych jako syn Johna Holmesa oraz Mary Holmes. Karierę rozpoczął na scenie teatralnej, gdzie zdobywał doświadczenie w repertuarze komediowym i dramatycznym, występując m.in. na Broadwayu. Wypracował styl gry oparty na subtelnej ekspresji, precyzyjnym wyczuciu rytmu scenicznego oraz umiejętności budowania postaci o lekkim, często ironicznym charakterze. Jego solidne przygotowanie teatralne oraz nienaganna dykcja stały się fundamentem dalszej kariery filmowej, szczególnie w okresie przejścia od kina niemego do dźwiękowego. Do przemysłu filmowego trafił w drugiej dekadzie XX wieku i szybko zyskał popularność jako aktor charakterystyczny. Był jedną z głównych gwiazd chicagowskiego studia Essanay, gdzie stworzył popularną postać „Bunkie” w serii komedii, co zapewniło mu znaczną rozpoznawalność oraz stabilność finansową jeszcze przed przeniesieniem się do Kalifornii. W przeciwieństwie do klasycznych amantów swojej epoki specjalizował się w rolach ekscentrycznych, często nieco nieporadnych, lecz inteligentnych bohaterów, których komizm opierał się na sytuacji i charakterze, a nie na farsowej przesadzie. W okresie kina niemego występował w licznych produkcjach, zarówno w rolach pierwszoplanowych, jak i znaczących rolach drugoplanowych, budując silną pozycję w branży. Dzięki doświadczeniu scenicznemu bez większych trudności przeszedł do kina dźwiękowego, co wyróżniało go na tle wielu aktorów jego generacji. Jego wyraźna dykcja i umiejętność operowania głosem sprawiły, że często obsadzano go w rolach postaci reprezentujących autorytet społeczny. W 1930 roku wystąpił w filmie „Clancy in Wall Street”, gdzie zagrał rolę prawnika. Jego obecność w tej produkcji była szczególnie istotna w kontekście wczesnego kina dźwiękowego – jako aktor o teatralnym zapleczu wnosił do filmu precyzję dialogową oraz sceniczne opanowanie, które pomagały budować wiarygodność postaci w nowym medium opartym na słowie mówionym. W latach 30. i 40. kontynuował karierę jako aktor charakterystyczny, pojawiając się w licznych produkcjach filmowych. Jednym z najważniejszych występów tego okresu była rola w filmie „Shadow of a Doubt” (1943) w reżyserii Alfreda Hitchcocka, gdzie stworzył zapadającą w pamięć postać. Jeszcze większe uznanie przyniosła mu rola Ezry Grindle’a w filmie noir „Nightmare Alley” (1947), w którym ukazał znacznie mroczniejsze oblicze swojego aktorstwa. Kreacja ta uchodzi za jedną z najbardziej wyrazistych w jego dorobku i potwierdza jego zdolność do przechodzenia od ról komediowych do dramatycznych. W końcowym okresie kariery pojawił się także w produkcjach animowanych – użyczył głosu królowi Stefanowi w filmie Disneya „Sleeping Beauty” (1959), co było jedną z jego ostatnich prac i jednocześnie przykładem jego adaptacji do nowych form sztuki filmowej. W życiu prywatnym był związany z aktorką Edną Phillips, z którą miał dzieci. Jego syn, Phillips Holmes, został znanym aktorem filmowym lat 30., a córka Madeleine Holmes również związała się z aktorstwem. Tragiczna śmierć syna w katastrofie lotniczej podczas II wojny światowej była jednym z najtrudniejszych doświadczeń w jego życiu. Taylor Holmes zmarł 30 września 1959 roku w Hollywood w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych. Został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale. Pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych aktorów przełomu kina niemego i dźwiękowego, którego kariera obejmowała kilka dekad i różnorodne formy ekspresji – od teatru, przez film, aż po dubbing. Jego dorobek stanowi przykład trwałości zawodowej oraz umiejętności dostosowania się do dynamicznie zmieniającego się przemysłu filmowego.