William Clark Gable przyszedł na świat 1 lutego 1901 roku w miejscowości Cadiz w stanie Ohio jako syn Williama Henry’ego Gable’a, nafciarza o niemieckich korzeniach, oraz Adeline z domu Hershelman. Jego dzieciństwo naznaczone było religijnym rozdarciem; matka, będąca katoliczką, ochrzciła go w swojej wierze, jednak po jej przedwczesnej śmierci (zmarła, gdy chłopiec miał dziesięć miesięcy), ojciec zdecydował się wychować syna w wierze protestanckiej. Ten wczesny konflikt rodzinny oraz surowe wychowanie przez ojca i macochę, Jennie Dunlap, ukształtowały twardy charakter przyszłego aktora. Młody Clark dorastał w rolniczych okolicach Ohio, ucząc się gry na instrumentach dętych i mechaniki, jednak jego prawdziwą pasją stało się aktorstwo po obejrzeniu sztuki „The Bird of Paradise”. Mimo sprzeciwu ojca Gable porzucił szkołę w wieku szesnastu lat i podejmował się różnych prac fizycznych, będąc między innymi drwalem i pracownikiem fabryki opon, jednocześnie szukając szans w lokalnych trupach teatralnych. Przełomem w jego wczesnej karierze było spotkanie z Josephine Dillon, starszą od niego menedżerką teatru w Portland, która dostrzegła w nim surowy potencjał. Dillon sfinansowała mu korektę zgryzu, lekcje wymowy oraz naukę panowania nad niskim, głębokim głosem. W 1924 roku para wzięła ślub i przeniosła się do Hollywood. Po latach występów w charakterze statysty oraz sukcesach na Broadwayu w sztuce „Machinal” (1928), Gable podpisał kontrakt z wytwórnią Metro-Goldwyn-Mayer w 1930 roku. Choć szefowie studia początkowo sceptycznie oceniali jego wygląd, zwłaszcza duże uszy, magnetyzm aktora szybko uczynił go czołowym amantem. W 1934 roku wystąpił w komedii „It Happened One Night”. Film ten przeszedł do historii nie tylko ze względu na Oscara dla Gable’a, ale także z powodu sceny, w której aktor zdejmuje koszulę, pod którą nie ma podkoszulka. Wywołało to natychmiastowy i drastyczny spadek sprzedaży męskiej bielizny w całych Stanach Zjednoczonych, co ukazało bezprecedensową skalę jego wpływu na kulturę masową. Lata 30. ugruntowały jego pozycję jako „Króla Hollywood”. Kolejne sukcesy, jak „Mutiny on the Bounty” (1935), za który otrzymał nominację do Oscara, umocniły jego wizerunek pewnego siebie, szarmanckiego mężczyzny. W tym samym roku, na planie filmu „The Call of the Wild”, Gable wdał się w romans z aktorką, którą była Loretta Young. Owocem tego związku była nieślubna córka, Judy Lewis. Choć Gable nigdy nie przyznał się do niej oficjalnie za życia, fakt ten pozostaje istotnym elementem jego biografii. Absolutnym szczytem jego sławy była rola Rhetta Butlera w „Gone with the Wind” (1939). Jego kreacja cynicznego bohatera oraz finałowa kwestia wypowiedziana do Scarlett O’Hary stały się fundamentami światowej kinematografii. W tym samym roku poślubił swoją trzecią żonę, Carole Lombard, z którą tworzył najbardziej uwielbianą parę w branży. Tragiczna śmierć Lombard w katastrofie lotniczej w 1942 roku skłoniła zdruzgotanego aktora do zaciągnięcia się do wojska. Mimo ogromnej sławy, Gable rozpoczął służbę w Siłach Powietrznych Armii Stanów Zjednoczonych (USAAF) jako szeregowiec, a szkołę oficerską ukończył dzięki wyjątkowej dyscyplinie, co uciszyło głosy o rzekomym PR-owym charakterze jego służby. Służył jako strzelec pokładowy i fotograf wojenny nad Europą. Adolf Hitler, będący wielkim fanem Gable’a, wyznaczył nagrodę w wysokości 5000 dolarów (równowartość dzisiejszych około 90 tysięcy dolarów) dla każdego, kto schwyta aktora i dostarczy go żywego do Berlina. Gable powrócił z wojny w stopniu majora, odznaczony Zaszczytnym Krzyżem Lotniczym, jednak po powrocie do Hollywood jego role w MGM rzadko osiągały dawną świetność, a on sam zmagał się z głęboką melancholią po stracie żony. W latach 50. Gable zrezygnował z kontraktu studyjnego i został wolnym strzelcem, występując w takich produkcjach jak „Mogambo” (1953). W 1955 roku poślubił Kay Williams, swoją piątą żonę. Pod koniec dekady przyjął wymagającą rolę w dramacie „The Misfits” (1961). Na planie w Nevadzie aktor osobiście wykonywał niebezpieczne sceny kaskaderskie, w tym bycie ciągniętym po ziemi za pędzącym koniem, co w połączeniu z ekstremalnym upałem i paleniem papierosów wycieńczyło jego organizm. Po zakończeniu zdjęć, odnosząc się do trudnej współpracy z partnerującą mu Marilyn Monroe, miał powiedzieć: „Ta dziewczyna prawie przyprawiła mnie o ataku serca”. Słowa te okazały się tragicznie prorocze. 5 listopada 1960 roku doznał pierwszego zawału serca. Zmarł 16 listopada 1960 roku w szpitalu w Los Angeles w wyniku drugiego, rozległego zawału, który nastąpił dziesięć dni po pierwszym. Cztery miesiące po śmierci aktora na świat przyszedł John Clark Gable, jego jedyny legalny syn. Clark Gable został pochowany obok Carole Lombard na cmentarzu Forest Lawn Memorial Park w Glendale. Jego dorobek obejmujący ponad sześćdziesiąt ról kinowych pozostaje fundamentem historii filmu, a on sam zapisał się w pamięci jako postać pomnikowa, jedyny aktor, którego tytułowano „Królem” nie tylko ze względu na popularność, ale przede wszystkim ze względu na profesjonalizm i niesłabnący magnetyzm.