Alice Lake przyszła na świat 12 września 1895 roku na Brooklynie w Nowym Jorku. Karierę artystyczną rozpoczęła jako tancerka, co ułatwiło jej wejście do świata filmu w 1912 roku. Choć kojarzona jest ze slapstickiem, status gwiazdy i przydomek „The Comique Girl” zyskała dzięki pracy w Comique Film Corporation. Wystąpiła tam u boku Roscoe „Fatty” Arbuckle’a i Bustera Keatona w produkcjach takich jak „The Butcher Boy” (1917) czy „The Cook” (1918). Alice Lake była jedną z niewielu osób potrafiących rozśmieszyć Keatona na planie, a sam „Człowiek o kamiennej twarzy” namówił ją na przejście do ról dramatycznych. Na początku lat 20. XX wieku podpisała kontrakt z wytwórnią Metro, stając się symbolem elegancji w filmach „Shore Acres” (1920) oraz „The Infidel” (1922). Jako nowoczesna kobieta dekady jazzu Lake występowała u boku Conrada Nagela, kreując wizerunek silnej i niezależnej bohaterki. Jednak w połowie lat 20. jej popularność zaczęła słabnąć. Sytuację pogorszyło burzliwe i szeroko komentowane w prasie małżeństwo z aktorem Robertem Williamsem, które trwało zaledwie rok (1924–1925). Ostateczny cios jej karierze zadała era dźwiękowa. Głos aktorki uznano za zbyt pospolity dla wypracowanego przez nią wizerunku wyrafinowanej damy, co uniemożliwiło jej utrzymanie statusu gwiazdy. Lake została zdegradowana do ról epizodycznych, a jej obecność w eposie „Cimarron” (1931) stała się symbolicznym spotkaniem weteranów kina niemego, takich jak Owen Moore czy Percy Marmont, którzy również wystąpili w tym tytule w rolach drugoplanowych. W latach 30. i 40. XX wieku Alice Lake pojawiała się niemal wyłącznie jako statystka, często niewymieniana w czołówce, między innymi w „The Death Kiss” (1932). Jej upadek ze szczytu popularności był drastyczny; pod koniec życia mieszkała w skromnych warunkach, a jej jedynym źródłem utrzymania była niewielka renta z funduszu Motion Picture & Television Fund. Przez dekady borykała się z zapomnieniem, będąc jedną z wielu ofiar gwałtownej transformacji technicznej Hollywood. Mimo degradacji zawodowej, pozostała w środowisku filmowym, pracując przy produkcjach, w których niegdyś grała główne role. Alice Lake zmarła 15 listopada 1967 roku w Hollywood w wieku 72 lat w wyniku ataku serca. Została pochowana na cmentarzu Valhalla Memorial Park w North Hollywood. Jej dorobek artystyczny, obejmujący blisko sto ról, dokumentuje kluczowe etapy rozwoju amerykańskiej kinematografii. W pamięci historyków kina pozostaje przede wszystkim jako wszechstronna artystka, która współtworzyła fundamenty klasycznej komedii i dramatu ery niemej. Biografia Lake to przejmujący zapis losów gwiazdy, której kariera zgasła wraz z nadejściem mikrofonów, ale której wkład w złotą erę slapsticku pozostaje niezaprzeczalny.