John Francis Dillon urodził się 13 lipca 1884 roku w Nowym Jorku w stanie Nowy Jork. Był amerykańskim reżyserem i aktorem filmowym, działającym od epoki kina niemego do pierwszych lat kina dźwiękowego. W branży funkcjonował także pod nazwiskiem Jack Dillon. Wyreżyserował około 130 filmów, a jako aktor wystąpił w kilkudziesięciu produkcjach. Był bratem reżysera i scenarzysty Roberta A. Dillona. Karierę zaczynał jako aktor, ale szybko przeszedł do reżyserii i już od połowy drugiej dekady XX wieku należał do bardzo aktywnych rzemieślników Hollywood. Pracował dla dużych wytwórni i zyskał opinię twórcy wszechstronnego, zdolnego sprawnie prowadzić zarówno komedię, jak i dramat czy widowisko obyczajowe. AFI odnotowuje jego bardzo obszerną filmografię reżyserską, obejmującą produkcje od 1915 do 1933 roku. W latach 30. potwierdził swoją pozycję jako reżyser kina pre-Code. Do jego najważniejszych filmów z tego okresu należały „The Finger Points” (1931) z Richardem Barthelmessem, Fay Wray i Clarkiem Gable’em oraz „Call Her Savage” (1932) z Clarą Bow, Gilbertem Rolandem i Thelmą Todd. AFI wskazuje wyraźnie, że to właśnie Dillon wyreżyserował oba te filmy. „Call Her Savage” było zarazem głośnym powrotem Clary Bow po kryzysie zdrowotnym i projektem opartym na powieści, która już wtedy uchodziła za śmiałą obyczajowo. Jego życie prywatne również było związane ze środowiskiem filmowym. John Francis Dillon był mężem aktorki Edith Hallor, a nie Clary Bow. Źródła biograficzne dotyczące Hallor wymieniają Dillona jako jej męża, a źródła poświęcone samemu reżyserowi potwierdzają to samo. Zmarł 4 kwietnia 1934 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia w wieku 49 lat na skutek ataku serca. Jego śmierć nastąpiła w momencie, gdy pozostawał nadal aktywnym i cenionym reżyserem hollywoodzkim. Zapisał się w historii kina jako twórca o wyjątkowo dużej wydajności, którego AFI przypisuje 145 tytułów w filmografii ogólnej. Reżyserował jeden z najgłośniejszych filmów Clary Bow okresu dźwiękowego, „Call Her Savage”. Był przedstawicielem rodziny silnie związanej z kinem, ponieważ jego brat Robert A. Dillon także został reżyserem i scenarzystą. Pracował nieprzerwanie od kina niemego do początku lat 30., co potwierdza jego znaczącą pozycję w okresie wielkiej przemiany technologicznej Hollywood.