Ben Bard urodził się 26 stycznia 1893 roku w Milwaukee w stanie Wisconsin w Stanach Zjednoczonych jako Benjamin Ross Bard. Był synem Josepha Barda oraz Rebeki Bard i dorastał w środowisku amerykańskiej klasy średniej. W młodości zdobył wykształcenie oraz zainteresował się działalnością sceniczną, co skierowało go ku teatrowi i dalszej karierze artystycznej. Swoją drogę zawodową rozpoczął w teatrze, a następnie odniósł znaczące sukcesy w wodewilu, który w pierwszych dekadach XX wieku stanowił jedną z najważniejszych form rozrywki scenicznej w Stanach Zjednoczonych. Występował między innymi w duecie komediowym „Bard and Pearl”, który tworzył wspólnie z Jackiem Pearlem. Doświadczenie zdobyte na scenie wodewilowej – oparte na precyzyjnym wyczuciu rytmu, pracy z publicznością i budowaniu efektu komicznego – stało się fundamentem jego późniejszej kariery filmowej. Do przemysłu filmowego trafił w okresie rozwoju kina niemego i już w kolejnych latach zaczął pojawiać się w licznych produkcjach. W latach 20. XX wieku wypracował sobie pozycję aktora charakterystycznego, często obsadzanego w rolach eleganckich, niekiedy dwuznacznych bohaterów, takich jak dżentelmeni, arystokraci czy postacie o cechach antagonistycznych. Wystąpił między innymi w filmie „Seventh Heaven” z 1927 roku, który należał do ważnych produkcji swojej epoki i umocnił jego obecność w hollywoodzkim systemie studyjnym. Równolegle pojawiał się w komediach krótkometrażowych, współpracując z wytwórnią Hal Roach Studios i uczestnicząc w produkcjach, które współtworzyły rozwój amerykańskiej komedii filmowej. Dzięki wszechstronności potrafił odnaleźć się zarówno w repertuarze dramatycznym, jak i lekkim, komediowym. Przejście do kina dźwiękowego nie zahamowało jego kariery. W kolejnych dekadach kontynuował działalność jako aktor drugoplanowy i epizodyczny, pojawiając się w licznych produkcjach filmowych i utrzymując stałą obecność na ekranie. Jego dorobek obejmuje wiele ról, które choć nie zawsze pierwszoplanowe, budowały wiarygodność i charakter świata przedstawionego. Istotnym etapem jego życia była działalność pedagogiczna i organizacyjna w przemyśle filmowym. W latach 50. pełnił funkcję dyrektora do spraw szkolenia nowych talentów w wytwórni 20th Century Fox, gdzie zajmował się wyszukiwaniem i kształceniem młodych aktorów. W ramach tej działalności współpracował z przyszłymi gwiazdami, takimi jak Marilyn Monroe czy Warren Beatty. Równocześnie prowadził własną szkołę aktorską Ben Bard Players w Los Angeles, która odegrała istotną rolę w przygotowaniu kolejnych pokoleń artystów. W życiu prywatnym zawierał kilkukrotnie związki małżeńskie. Jego żonami były aktorka kina niemego Ruth Roland, z którą pozostawał w związku w latach 1929–1937, następnie Roma Aldrich, a później Jacqueline Alice White. Ben Bard zmarł 17 maja 1974 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia, mając 81 lat. Pozostaje przykładem artysty wszechstronnego, który łączył działalność sceniczną, filmową i pedagogiczną, a jego wpływ na rozwój hollywoodzkiego systemu szkolenia aktorów miał znaczenie wykraczające poza jego własny dorobek ekranowy.