Albert Gran urodził się 4 sierpnia 1862 roku w Bergen w Norwegii jako syn Hansa Petera Grana, kupca, oraz Maren Elisabeth (z domu Schram), wywodzącej się z rodziny o tradycjach handlowych. Zamiast kariery kupieckiej wybrał teatr. Jeszcze przed emigracją do Stanów Zjednoczonych był uznanym aktorem w Wielkiej Brytanii – w latach 90. XIX wieku występował na londyńskim West Endzie, m.in. w Haymarket Theatre, gdzie ukształtował swój sceniczny wizerunek dystyngowanego gentlemana. Do Hollywood trafił jako dojrzały artysta i w latach 20. stał się cenionym aktorem charakterystycznym kina niemego. Specjalizował się w rolach bankierów, profesorów, urzędników i zamożnych ojców rodzin. Był bliskim przyjacielem Harolda Lloyda, co tłumaczy jego częste występy w najważniejszych komediach tego aktora, m.in. „Why Worry?” (1923) i „The Freshman” (1925). Lloyd cenił Grana za umiejętność łączenia dystyngowanego wyglądu z dużym poczuciem humoru i autoironią. Gran pojawił się także w nagrodzonym pierwszymi Oscarami filmie „Seventh Heaven” (1927) w reżyserii Franka Borzage’a. Choć często obsadzano go jako zrzędliwego starszego pana, w rzeczywistości był postawnym mężczyzną o mocnym, tubalnym głosie, co ułatwiło mu przejście do kina dźwiękowego. Jego ostatnim filmem był „Employees' Entrance” (1933), który miał premierę już po jego śmierci. W życiu prywatnym był żonaty z Mabel Gran (z domu Munroe). Małżeństwo nie miało dzieci. Albert Gran zmarł 16 grudnia 1932 roku w Los Angeles w wieku 70 lat w wyniku przypadkowego zatrucia tlenkiem węgla spowodowanego nieszczelnym piecykiem gazowym w swoim domu. Został znaleziony martwy w łazience. Został pochowany na Hollywood Forever Cemetery w Los Angeles. Pozostaje przykładem europejskiego aktora teatralnego, który z powodzeniem odnalazł się w Hollywood, tworząc wyraziste kreacje drugoplanowe w złotej erze kina niemego i wczesnego dźwiękowego.