Herbert Brenon urodził się 13 stycznia 1880 roku w Dublinie w Irlandii jako syn Edwarda St. Johna Brenona, irlandzkiego dziennikarza i dramaturga, oraz Frances Harris. Odebrał staranne wykształcenie w St Paul’s School, a następnie w King’s College London, co zapewniło mu solidne podstawy humanistyczne, widoczne później w doborze literackich tematów i sposobie prowadzenia narracji filmowej. Był irlandzko-amerykańskim reżyserem filmowym, scenarzystą, aktorem i producentem, aktywnym przede wszystkim w okresie kina niemego. Karierę rozpoczął na początku XX wieku, początkowo jako aktor i scenarzysta, by od 1911 roku skoncentrować się na reżyserii. W pierwszych latach działalności pracował w dynamicznie rozwijającym się przemyśle filmowym, realizując liczne produkcje krótkometrażowe i stopniowo przechodząc do bardziej rozbudowanych form narracyjnych. Już na tym etapie wyróżniał się ambicją realizacyjną oraz skłonnością do podejmowania projektów wymagających dużego rozmachu produkcyjnego. Jednym z najgłośniejszych epizodów jego wczesnej kariery był wypadek na planie filmu „Ivanhoe” (1913), kiedy podczas sceny batalistycznej spadł z konia do fosy i niemal utonął pod ciężarem zbroi. Zdarzenie to stało się jednym z najbardziej znanych przykładów ryzyka towarzyszącego realizacji widowisk historycznych w początkach kinematografii. W drugiej dekadzie i w latach 20. XX wieku Brenon należał do grona czołowych reżyserów kina niemego, specjalizujących się w produkcjach o dużej skali i wysokim budżecie. Jego film „A Daughter of the Gods” (1916) przeszedł do historii jako jedna z najdroższych produkcji swojej epoki – kosztował około miliona dolarów. Na potrzeby zdjęć wzniesiono na Jamajce rozległe dekoracje, które zostały zniszczone w finałowej scenie, co stało się jednym z najbardziej spektakularnych przykładów produkcyjnego rozmachu wczesnego Hollywood. W kolejnych latach realizował filmy oparte na znanych dziełach literackich i scenicznych, co było charakterystyczne dla jego twórczości. Wyreżyserował m.in. „Peter Pan” (1924), którego wizja wizualna i interpretacja materiału źródłowego wywarły trwały wpływ na późniejsze adaptacje, „Beau Geste” (1926) oraz pierwszą filmową adaptację powieści F. Scotta Fitzgeralda „The Great Gatsby” (1926), która nie zachowała się do czasów współczesnych. Jednym z najważniejszych osiągnięć jego kariery była nominacja do Nagrody Akademii za reżyserię filmu „Sorrell and Son” (1927) podczas pierwszej ceremonii wręczenia Oscarów. Produkcja ta była przykładem jego dojrzałego stylu reżyserskiego, łączącego klarowną narrację z rozbudowaną formą wizualną. Brenon współpracował z wieloma znanymi aktorami epoki, a jego filmy przyczyniały się do umacniania pozycji gwiazd kina niemego. Jego twórczość obejmowała zarówno widowiska historyczne, jak i dramaty oraz adaptacje literackie, co świadczyło o jego wszechstronności w ramach systemu studyjnego. Wraz z nadejściem kina dźwiękowego jego aktywność w Stanach Zjednoczonych uległa ograniczeniu. W latach 30. kontynuował działalność reżyserską w Wielkiej Brytanii, jednak jego znaczenie w przemyśle filmowym stopniowo malało w porównaniu z okresem największej aktywności w latach 20. W życiu prywatnym był związany z aktorką Helen Oberg, z którą zawarł związek małżeński. Para miała syna, Herberta Briana Brenona. Jego życie rodzinne pozostawało stosunkowo stabilne i nie było przedmiotem większego zainteresowania prasy w porównaniu z jego działalnością zawodową. Herbert Brenon zmarł 21 czerwca 1958 roku w Los Angeles w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych w wieku 78 lat z przyczyn naturalnych. Został pochowany w rodzinnym mauzoleum na cmentarzu Woodlawn Cemetery w Bronksie w Nowym Jorku. Znaczna część jego dorobku filmowego nie zachowała się do czasów współczesnych z powodu nietrwałości taśmy nitrocelulozowej, co utrudnia pełną ocenę jego twórczości. Mimo to jego działalność w okresie kina niemego, szczególnie w zakresie realizacji widowiskowych produkcji i adaptacji literackich, sytuują go wśród istotnych twórców pierwszych dekad kinematografii, którzy przyczynili się do rozwoju skali produkcyjnej i języka filmowego w Hollywood.