Nugent Slaughter urodził się 17 marca 1888 roku w stanie Wirginia jako syn Charlesa Ellisa Slaughtera oraz Imogen Clement. Podczas I wojny światowej służył w armii Stanów Zjednoczonych w Korpusie Łączności (Signal Corps), gdzie zajmował się radiokomunikacją. W środowisku filmowym powszechnie posługiwał się tytułem „Colonel”, nawiązującym do jego stopnia wojskowego, który stał się jego rozpoznawalnym przydomkiem w Hollywood. 1 listopada 1913 roku w Honolulu poślubił Myrę Celestię Morrill. Małżeństwo miało pięcioro dzieci – dwóch synów i trzy córki. Po pobycie na Hawajach oraz w San Francisco rodzina zamieszkała w Los Angeles, gdzie Slaughter kontynuował działalność zawodową w rozwijającym się przemyśle filmowym. Był związany z firmą Western Electric i należał do zespołu odpowiedzialnego za wdrażanie systemu Vitaphone w Hollywood. Uczestniczył w realizacji filmu „The Jazz Singer” z 1927 roku, który odegrał istotną rolę w popularyzacji pełnometrażowych produkcji dźwiękowych. Na planie nie tylko nadzorował kwestie techniczne, lecz także instruował aktorów i ekipę filmową, jak pracować z mikrofonem – wówczas zupełnie nowym narzędziem w produkcji filmowej. Za osiągnięcia techniczne otrzymał nominację do Nagrody Akademii w kategorii Best Engineering Effects podczas pierwszej ceremonii wręczenia Oscarów w 1929 roku; kategoria ta była prekursorem późniejszych nagród za efekty specjalne i osiągnięcia dźwiękowe. Zmarł 27 grudnia 1968 roku w Oroville w Kalifornii w wieku 80 lat. Został pochowany na cmentarzu Memorial Park w Oroville. Był jednym z pionierów praktycznego wdrażania technologii dźwiękowej na planach filmowych. W Hollywood funkcjonował pod przydomkiem „Colonel”. Należał do grona nominowanych podczas pierwszej ceremonii wręczenia Nagród Akademii.