Movies Room

Być może się nie wystraszycie, ale przez czas trwania obrazu poczujecie to, co protagoniści filmu, bezsilność i bezradność wobec czekającego ich losu, aż w końcu rozpacz przed nieuniknionym końcem. przeczytaj recenzję

Tego typu filmów nie kręcono nad Wisłą od naprawdę wielu lat i choćby z tego powodu zasługuje Mowa ptaków na najwyższe uznanie. przeczytaj recenzję

Portret kobiety w ogniu posiada niepodrabialną zdolność kultywowania romantycznego etosu w kinie, którego konwencje już dawno ów etos wytrzebiły. przeczytaj recenzję

Dzieci umarłych są wydarzeniem bez precedensu – głównie w przestrzeni formalnej. I to właśnie dla takich produkcji odbywają się wielkie filmowe festiwale. przeczytaj recenzję

Długą podróż dnia ku nocy – film snom dużo bliższy, naturalistyczny w portretowaniu ich złożoności, a przede wszystkim emocjonalnie odpowiadający na nadzieje w spaniu pokładane. przeczytaj recenzję

Sztuka filmowa ma to jednak do siebie, że jest sztuką kompromisu między wszystkimi elementami ją konstytuującymi. Jeśli co najmniej jedna z części składowych nie zadziała jak powinna, odnosi się – skądinąd słuszne – wrażenie wybrakowania. przeczytaj recenzję

Gdy kradli Damę z gronostajem, rzucił tylko kilka słów po śląsku i sprzedał bohaterom akcji dynamit. Tutaj w sumie, mimo szumnych zapowiedzi, wcale nie zrobił wiele więcej. przeczytaj recenzję

Ta egoistyczna i autotematyczna wręcz optyka The Beach Bum kontrastuje jednak z rzeczywistą skrajnością perwersji eksponowanego komizmu. przeczytaj recenzję

Szybcy i wściekli: Hobbs i Shaw są dokładnie tym filmem, jakiego każdy sie pewnie spodziewał – dającym masę funu, łamiącym kolejne granice kuriozum blockbusterem wprost idealnym na okres wakacji. przeczytaj recenzję

Pavarotti najlepiej sprawdziłby się jako jakiś reportaż telewizyjny, tudzież krótkie i pobieżne przedstawienie postaci ludziom, którzy wcześniej zaznajomieni z tą biografią nie byli. przeczytaj recenzję