Debiut filmowy Eddiego Alberta.

Czynsz za mieszkanie Fay Carter w wysokości 150 dolarów miesięcznie równałby się prawie 2 570 dolarów w 2016 roku – nadal byłaby to okazja za nowojorskie mieszkanie tej wielkości i jakości.

Jedna z ponad siedmiuset produkcji Paramount, nakręconych w latach 1929–1949, które zostały sprzedane MCA/Universal w 1958 roku w celu dystrybucji telewizyjnej i od tego czasu są własnością i pod kontrolą Universal.

Pierwsza telewizyjna transmisja filmu odbyła się w Los Angeles w czwartek 31 października 1957 roku w KTTV (kanał 11).

Początkowo producent Walter Wanger planował sfilmować sztukę Sacha Guitry „L'illusioniste” z 1917 roku (opartą na przeżyciach iluzjonistów Émile Isola i Vincent Isola), ale właściciele Production Code Administration uznali ten pomysł za zbyt ryzykowny.

Pierwsza transmisja telewizyjna tego filmu odbyła się w Los Angeles w środę 25 września 1957 roku na kanale KTTV (kanał 11).

Taśma filmowa mierzyła 2351,25 m.

Film zajął 9. miejsce w rankingu najlepszych filmów w 1936 roku w corocznej ankiecie krytyków „Film Daily”.

„Lux Radio Theatre” wyemitował 60-minutową radiową adaptację filmu 17 kwietnia 1939 roku z Edwardem G. Robinsonem w roli głównej.

Christopher Isherwood był scenarzystą i jego doświadczenia podczas pracy nad tym filmem stały się podstawą napisanej przez niego powieści „Prater Violet” (1945).

Howard Hughes tak bardzo zaangażował się w ten film, że skłonił szefa produkcji RKO Dore Schary do rezygnacji. Hughes pozwolił również Cary'emu Grantowi na ponowne napisanie dużej części scenariusza, aby położyć większy nacisk na postać Drake'a.

Zdjęcia do filmu rozpoczęto 11 września 1965 roku.

Robin Hood zabija szesnaście osób w trakcie filmu, w tym dziesięć w pierwszej bitwie.

W wywiadzie przeprowadzonym w sierpniu 1962 roku z François Truffautem reżyser wyraził krytyczną opinię o nagranym materiale, uznając, że nie był on w jego ocenie dobry.

Film został nakręcony w okresie od 27 sierpnia do 21 września 2018 roku.