Jakże obrzydliwym stworzeniem jest człowiek! – słyszymy z ust bohaterki filmu Masumiyet. Demirkubuz zapewne nie podpisałby się pod tym stwierdzeniem. Jego niezwykle dojrzały, drugi w dorobku film stanowi bardzo mroczne studium ludzkiej natury. Główny bohater filmu (Yusuf) wychodzi na wolność po dziesięciu latach spędzonych w więzieniu. Nie wie, co zrobić ze swoim życiem. Nie ma pracy ani dachu nad głową, jego rodzina zginęła podczas trzęsienia ziemi. Rusza do Izmiru, gdzie mieszka jego zamężna siostra. Zatrzymuje się w podrzędnym hotelu. Za sąsiadów ma osobliwą parę: wyzywającą szansonistkę (Uğur) i jej krewkiego kochanka (Bekira) oraz wyraźnie zaniedbywaną przez oboje głuchoniemą córeczkę Uğur (Çilem). Yusuf opiekuje się Çilem pod nieobecność matki. Z dnia na dzień bohater coraz lepiej poznaje swoich sąsiadów, a także skomplikowaną historię ich związku. Zafascynowany Uğur niebezpiecznie zbliża się również do przestępczego półświatka, wplątując się w sieć intryg i zgubnych namiętności. Wszyscy bohaterowie filmu są zakładnikami własnych pożądań i przesądów, naznaczonymi przez swoją historię. Czy w tym świecie pełnym zepsucia i przemocy znajdzie się miejsce na bezinteresowne uczucia?